Low & slow (juice en veel meer ideeën)

in het Trademart kooktheater © Jaarbeurs

Onlangs stond ik als chef in het kooktheater van de Trademart najaarsbeurs. Elk uur verzorgde ik een workshop binnen een boeiend en vooraf bepaald thema (samengesteld door the one and only Inge van der Helm). Daarvoor maakte ik gebruik van producten van diverse standhouders. Inspirerend voor de bezoeker, heel leerzaam voor mij. En werkelijk ontzettend leuk om te doen.

In de workshop 'Gezonde kost' ging ik (o.a.) met de Wartmann Slowjuicer aan de slag. Voor mij een eerste kennismaking! Zoals je weet, ben ik dol op smoothies. De ultieme start van de dag. Ik deelde al een paar van mijn favoriete recepten in mijn blog maar ook in mijn kookboek 'Sterren van de hemel'. Mijn smoothies maak ik in een eenvoudige mixer. Die maakt niet de meest gladde smoothies, maar 'does the job'. Een slowjuicer is echter heel wat anders! Daarmee pers je sap uit wortelen, bieten en zelfs kruiden! Wat een genot!

Pure concentratie ;-) ©

Ik ben groot fan van het combineren van groenten en fruit in kleurrijke bereidingen en met de slowjuicer kan ik dus echt mijn hart ophalen. De Wartmann slowjuicer is bovendien bijzonder gemakkelijk in gebruik. Het is best spannend als je een demo moet geven met een apparaat dat je nog niet eerder in handen had, maar tegelijkertijd is het de ultieme test! De Wartmann slowjuicer liet mij niet in de steek. Het is echt super gemakkelijk om het apparaat in elkaar te zetten en je kunt er echt van alles in 'juicen': tomaat, biet, puntpaprika, basilicum, gemberwortel, mijn creatieve brein werkt overuren! Heel handig is de reverseknop. Die kun je gebruiken als een ingrediënt een beetje vast loopt. De Wartmann slowjuicer is bovendien gemakkelijk uit elkaar te halen en schoon te maken. Dat vind ik wel een must!

Wartmann slowjuicer ©

Je kunt het zo spannend maken als je wilt met sappen van boerenkool, venkel en pastinaak, maar dat is niet nodig. Ook met wat meer voor de hand liggende ingrediënten maak je de heerlijkste sappen. Inmiddels heb ik natuurlijk mijn eigen Wartmann slowjuicer (ik had één dag na de Trademart al heimwee naar het apparaat) en ik juice nu bijna dagelijks. Geen hele ingewikkelde sappen overigens, ik ga voor smaak, kleur en eenvoud. Intens rode sap met een aardse smaak, groene sap met een frisse ondertoon en paarse sap met een bite. Omdat het pulp (restant van groente en fruit dat uitgeperst is) echt ultra droog uit de Wartmann slowjuicer komt, houd ik daar in de keuze van slowjuice ingrediënten rekening mee. Ik vind het namelijk echt zonde om al die heerlijke en gezonde pulp weg te gooien. Ook met het pulp verzin ik heerlijke recepten! Een beetje inspiratie voor elk moment van de dag slowjuicen: 

 

Low & slow start

Voor een heerlijke start van de dag maak ik een fruit & veggie slowjuice, bijvoorbeeld:

- droomtomaat, puntpaprika, appel, sinaasappel*, gemberwortel
- biet, (punt)paprika, (tomaat), wortel, aardbei, appel,
  blauwe bes, braam
- komkommer, (broccoli), kiwi, peer, limoen*, basilicum
*Verwijder de schillen van citrusfruit voor het slowjuicen. Deze geven een intens bittere smaak.

Slow juice:
Juice eerst de groenten, bijvoorbeeld de tomaat en puntpaprika en houd het pulp hiervan apart. Juice dan het fruit, roer even door en schenk de slowjuice in een glas.

Slow omelet:
Bevat ei en optioneel koemelk/lactose.
Kluts twee eitjes met peper en eventueel zout door elkaar en schep hier 2 á 3 flinke eetlepels van het groentepulp door.
Verhit een eetlepel olijfolie in een hete koekenpan en giet het omelet mengsel erbij. Zet het vuur direct lager.
Schep het gestolde omelet mengsel steeds voorzichtig vanaf de buitenkant van de pan naar het midden en laat het niet gestolde eimengsel door de pan lopen. Doe dit met beleid, net zolang tot de omelet gestold is (let op dat het de hele pan bedekt!) en aan de onderzijde goudbruin kleurt.
Draai de omelet voorzichtig om, laat het 30 seconden garen aan de andere zijde en draai het weer terug. 
Strooi wat geraspte pecorino over één helft van de omelet, klap de omelet nu over de kaas dubbel en laat het nog 2 minuten rusten op de laagste temperatuur.
Serveer met brood of toast!
Klik hier voor meer leuke bereidingen met ei.

  

Low & slow in between

De slowjuicer is echt het ultieme excuus om de hele dag door iets lekkers te maken. Met de slowjuicer maak ik dan ook de heerlijkste tussendoortjes!

Slow juice:
Juice eerst de groenten, bijvoorbeeld de biet, tomaat, puntpaprika en wortel en houd het pulp hiervan apart. Juice dan het fruit, roer even door en schenk de slowjuice in een glas.


Slow roll (groentebroodje):
Ontdooi een paar plakjes bladerdeeg (één plakje per slow roll, zoveel als je wilt maken). Ik kies voor een bladerdeeg dat wel gluten bevat, maar vrij is van overige allergenen (supermarkt, glutenvrij bladerdeeg is verkrijgbaar bij supermarkten met een breed glutenvrij assortiment en natuurvoedingswinkels).
Bestrijk de helft van het bladerdeeg plakje met een saus naar keuze, bijvoorbeeld pesto of chutney of maak een simpel sausje van tomatenpuree met kruiden en specerijen (oregano, peper, zout, paprikapoeder, knoflookpoeder).
Schep een flinke schep groentepulp op de helft met saus, verdeel het met een vork en laat de randen vrij. Klap de andere helft van het deeg dicht over de vulling en druk de randen aan met een vork. Maak een paar inkepingen aan de bovenzijde.
Bak de groentebroodjes in een voorverwarmde oven op 210° C in 12-15 minuten gaar.

Low & slow dinner soup

Ik gebruik de slowjuicer werkelijk op elk moment van de dag en onlangs ontdekte ik dat het ook ideaal is om een heerlijke pan soep te bereiden. Het is in een handomdraai klaar, heel fijn na een drukke werkdag. Alle groenten die je over heb, juice je in de slowjuicer. 
Verwarm twee eetlepeltjes avocado olie of olijfolie in een soeppan.
Voeg een gesnipperd sjalotje en een fijngehakte knoflookteen toe en bak het in een paar minuten glazig.
Voeg nu een liter slow juice toe en breng het geheel net aan de kook.
Voeg zout, peper, kruiden of eventueel een bouillonblokje naar wens toe.
Laat de soep een minuut of 20 heel zacht koken, breng zo nodig nog wat op smaak en serveer direct. Lekker met warm stokbrood!

* op dezelfde eenvoudige wijze maak je bijvoorbeeld ook heerlijke pasta sauzen*

Geniet!

Culinaire groet,
x Larisse

Update op veler verzoek: de Wartmann slowjuicer is o.a. verkrijgbaar bij Bol.com, Habitas (online) en surprisekookgerei.nl

*** Super leuk als je van mijn blogs geniet! Maar vergeet niet: op alle teksten, recepten, culitips en beelden berust auteursrecht (soms ook van anderen) en is merkrechtbescherming Larisse® van toepassing! Wil je naar een recept, tip of beeld verwijzen, vraag het dan even! De Wartmann slowjuicer is een eigen aanschaf! Er over schrijven, is mijn keuze.***

Geweldige groenten

Verse groenten zijn gezond! ©

Het is niet de eerste keer dat ik het schrijf, maar Nederlanders eten onvoldoende groenten. Slechts 5% van alle mannen en vrouwen eet de dagelijks aanbevolen hoeveelheid. Van alle kinderen eet slechts 1% de dagelijks aanbevolen hoeveelheid groenten*. Dat zijn schokkende cijfers! Verse groenten eten is belangrijk en beschermt het lichaam juist tegen ziekten.

Ik vraag mij regelmatig af waarom dat zo is, dat we te weinig groenten eten. Zelf geniet ik juist enorm van groenten. Ik weet dat het goed voor mij is, maar vind het vooral ook ontzettend lekker. Denken wij Nederlanders misschien nog teveel vanuit het ‘aardappelen, vlees, groenten’ idee (tegenwoordig misschien wat vaker pasta en rijst in plaats van aardappelen)? Zien we groenten voornamelijk als bijgerecht? Ook in de horeca zie ik het (te)veel: Groenten is meestal ondergeschikt en vaak slechts versiering voor het bord. De vele chefs die ik train, vinden het ook niet altijd even gemakkelijk om vanuit groenten te denken. Ik zie dat altijd enorm als kans en zet chefs in praktijktrainingen dan ook graag met groenten aan het werk. 

Praktijktraining chefs 'Voedselallergie voor Food Service' ©

Voor sommigen is meer of zelfs veelal groenten eten juist een bewuste keuze; soms zelfs een levenswijze (soms gemotiveerd door dierenleed, milieu of gezondheid). Zij eten vegetarisch of zelfs veganistisch. Wat is eigenlijk precies het verschil? Mensen die vegetarisch eten, eten geen vlees (soms ook geen vis) maar vaak wel ei en zuivelproducten. Wie veganistisch eet, eet helemaal geen dierlijke producten. Voor wie plantaardig eet, is het belangrijk om veelzijdig te eten en belangrijke voedingsstoffen uit andere voedingsmiddelen te halen. Groenten zijn ook dan onmisbaar.

Meer plantaardig eten heeft soms nog een beetje stoffige reputatie. We vinden het saai, een beetje geitenharen sokken misschien? Ik zie groenten juist als culinaire bron van inspiratie en die passie deel ik graag. Natuurlijk kan ook ik erg genieten van een goed bereid en mooi stuk vlees, maar zeker niet elke dag. Bij mij staan groenten centraal, zeker ook op de menukaart.

Maar hoe doe je dat, denken vanuit groenten? Als je altijd gewend bent om eerst het vlees (of de vis) te kiezen en daar je maaltijd omheen samen te stellen, als je geneigd bent om groenten vooral als bijgerecht te zien, dan kun je misschien wel wat tips gebruiken:

Tomaten ©

Tip 1: Inspiratie

Ik doe mijn inspiratie graag op bij de groentespecialist. Hij heeft een uitgebreid en kwalitatief uitstekend assortiment. Helaas heeft niet meer elk dorp of elke stad een echte groentespecialist. Wie geen groentespecialist in de nabijheid heeft, gaat natuurlijk naar de markt en vindt tegenwoordig zelfs bij supermarkten gelukkig ook een steeds breder assortiment. Denk ook eens aan de toko of Turkse supermarkt, ik kom daar graag. Of de Oosterse markt in Beverwijk natuurlijk (alleen het weekend geopend).  Ik let graag op seizoensproducten (de groentespecialist adviseert graag), zo varieer je automatisch door het jaar heen.

Tip 2: Wat kun je er allemaal mee?

Kies een groente en bedenk eens wat je er allemaal mee kunt. Bloemkool bijvoorbeeld. Die kun je natuurlijk koken, maar ook stomen, bakken, frituren (al dan niet in een beslag) en fijnmalen. Fijngemalen bloemkool maakt een prachtig (glutenvrij) couscous recept!

Recept: couscous van bloemkool
Ingrediënten:
1 kleine bloemkool, in roosjes gesneden
1 ui, gesnipperd
peterselie, fijngehakt
zout en peper naar smaak
kruiden naar wens

Bereiding:
Maal de bloemkoolroosjes fijn in de keukenmachine tot het de structuur van couscous heeft.
Meng de gesnipperde ui, peterselie, peper, zout en eventueel kruiden naar wens.
Stoom de couscous in ca. 10 minuten gaar in de stoomkoker (of in een bamboe stoommandje boven een pan met kokend water).

Tips:
De couscous is heerlijk als bijgerecht, maar kun je ook serveren als hapje. Kleed de couscous verder aan met gestoomde groenten, rozijnen (of gedroogde cranberry's), amandelschaafsel en al waar je zin in hebt, om er een volledig hoofdgerecht van te maken.De couscous kun je naar wens op smaak brengen. Je kunt deze bijvoorbeeld ook stomen in bouillon.

Tip 3: Denk buiten de hokjes
We zijn vaak geneigd om ingrediënten voor een bepaalde toepassing te gebruiken of gerechten altijd op een bepaalde manier te bereiden. Ik noem als voorbeeld kruiden. Kruiden worden veelal gebruikt als smaakmaker. Maar je kunt er natuurlijk nog veel meer mee: kruiden frituren, een kruidenkorst maken voor vlees of vis, kruidenpesto etcetera. 

Wijnbladeren uit eigen tuin ©

Tip 4: Geef je ogen de kost
Kijk eens om je heen, er is vaak zoveel moois dat je zo kunt gebruiken. Ik heb bijvoorbeeld in eigen tuin een prachtige druif. Elk jaar kijk ik hoe druiventrosjes ontstaan en druiven rijpen. Mijn geduld wordt aardig op de proef gesteld. Maar terwijl de druiven rijpen, zijn de ranken gevuld met prachtige frisgroene bladeren. Druivenblad, of eigenlijk wijnblad zoals het genoemd wordt, kun je perfect in de keuken gebruiken. Zie bijvoorbeeld dit recept dat ik eerder plaatste voor heerlijke dolmades!

Dolmades ©

Gezond en gevarieerd eten is heel belangrijk. Maar eten moet vooral lekker zijn. Ik train chefs op het gebied van voedselovergevoeligheid en tijdens de praktijktraining koken we juist ook veel koken met groenten. Telkens zijn mijn cursisten verrast hoe smaakvol mijn recepten zijn, ook zonder vlees of vis (en zonder allergenen). Dat is super leuk!

Groen is geweldig! © Spectrum

Voor wie nog wat groene inspiratie kan gebruiken, heb ik een tip voor een heel fijn kookboek: Groen is geweldig, door Rebecca Leffler. Echt een boek waar ik direct super blij van word! Dat blij worden begint al met de titel (lekker positief), de cover (vrolijk) en de frisse en kleurrijke vormgeving. Het boek bevat 150 hippe, lekkere, veganistische recepten die ook nog eens glutenvrij en lactosevrij zijn. Wie ooit dacht dat veganistisch eten saai was, zal daar gelijk op terugkomen. De recepten zijn heerlijk en kleurrijk!

Het boek begint gelijk met wat nuttige tips. Bijvoorbeeld tips voor onmisbare ingrediënten, vervang tip, regels voor goed eten en zelfs heuse beauty tips. 

Vervolgens vind je een aantal leuke basisrecepten, bijvoorbeeld om zelf plantaardige melk of kaas te maken, maar ook basissauzen als tomatensaus en ketchup. Na een hoofdstuk voor een goede start volgen hoofdstukken per seizoen boordevol heerlijke en verrassende recepten als Superlekkere sobanoedels, Veelzijdige courgette en Tortilla party. Wie mij al wat langer volgt, weet dat ik echt super blij word van dit soort recepten (en benamingen) ;-)

Doperwtenpuree uit Groen is geweldig!
© Spectrum

Zelf maakte ik deze week het recept voor Doperwtenpuree met munt. Eigenlijk een lenterecept maar omdat ik in de afgelopen week veel aandacht besteedde aan peulvruchten, was dit natuurlijk een must make! Bovendien maak ik zelf graag pesto's, tapenades en spreads met peulvruchten. De doperwtenpuree maakte ik met verse doperwten die mijn groentespecialist (gedopt) in het assortiment had, maar met diepvrieserwten gaat dat natuurlijk ook prima!

Recept Doperwtenpuree met munt uit 'Groen is geweldig!'

Ingrediënten (voor 1 persoon):
100 gram verse doperwten in de peul
2 eetlepels tahin (ik liet deze weg en voegde een eetlepel olijfolie toe)
het sap en de geraspte schil van 1 citroen
1 teentje knoflook
1 snufje komijnpoeder
2 eetlepels verse munt (ik voegde iets meer toe)
zout en peper (ik liet zout weg)

Bereiding:
Pel het teentje knoflook en snijd het in plakjes. Dop de erwtjes en stoom ze, volgens recept niet langer dan 1 minuut! (Gezien het seizoen en het feit dat de erwtjes niet uit eigen tuin vers geplukt waren, stoomde ik ze iets langer.)
Spoel de erwtjes direct af onder koud water om het kookproces te stoppen.
Doe ze met de tahin (of olijfolie), het citroensap- en schil, de gesneden knoflook, komijnpoeder en munt in een krachtige keukenmachine en meng ze tot een gladde puree.
Breng op smaak met peper en zout.

Ik serveerde de doperwtenpuree op toast met wat gebrokkelde feta, echt heerlijk! Het leuke aan dit boek, is dat het verder gaat dan een klassiek kookboek. Zo vind je er gezondheidstips maar ook yoga oefeningen in en leuke weetjes over groenten. Echt leuk vind ik het feit dat de recepten in dit boek nu eens bedoeld zijn voor één persoon (tenzij anders aangegeven) en dat maakt dat je er ook bij een eenpersoonshuishouden prima mee uit de voeten kunt (en als thuiswerkende schrijver lunch inspiratie in op kunt doen ;-) 

Een paar kleine kanttekeningen bij dit boek: het boek is (veelal) ook glutenvrij en lactosevrij, maar maakt bijvoorbeeld wel graag gebruik van noten. In de veganistische keuken zijn noten een graag gebruikt (en gezond!) ingrediënt, maar heb je een notenallergie, dan is niet elk (basis)recept of vervangtip geschikt (en ook niet altijd aan te passen). Nog een praktische tip: het boek blijft niet open liggen, ook niet met een beetje 'geweld'. Handig dus om een kookboekenstandaard te gebruiken bij het koken uit dit boek. Dat is overigens sowieso een leuke gadget voor op het aanrecht en een mooi excuus om altijd een inspirerend boek bij de hand te houden.

Titel:                  Groen is geweldig!

Subtitel:             150 hippe, lekkere, vegan recepten

Auteur:               Rebecca Leffler (met Coralie Miller)

ISBN:                 987.90.00.34334.8

Prijs:                  € 19,99

Uitgever:            Spectrum

Geniet!

Culinaire groet,
X Larisse

* Bronnen: Nationaal Kompas, RIVM

***Van 'Groen is geweldig' heb ik een recensie exemplaar mogen ontvangen. De recensie bevat puur mijn persoonlijke mening over dit boek. Receptuur, culitips en beelden zijn auteursrechtelijk beschermd. ***

Groente als culinaire bron van inspiratie

Dutch Specials groenten ©

Wie mij een beetje kent, of wel eens een lezing, training of culinair event door mij heeft bijgewoond, weet dat ik een groentechef in hart en nieren ben. Met een absolute voorliefde voor groenten van Nederlandse of zelfs eigen bodem. Groente vervult op mijn bord geen bijrol maar veelal de hoofdrol. Menig tafelgenoot laat ik een groenterecept van mijn hand beleven waarbij zelfs de grootste sceptici toegeven dat het gewoon 'verdomd lekker' is. Zowel vrij van als rijk aan veel en evenzo kleurrijk als smaakvol.

Joris Heijnen - Stichting Variatie in de Keuken ©

Toch blijkt in de praktijk dat op de Nederlandse borden geen grote rol voor groenten is weggelegd. Thuis, maar ook in restaurants, serveren wij steevast te weinig groenten. Reden voor Joris Heijnen om Stichting Variatie in de Keuken op te richten. Een stichting die zowel consumenten als professionals inspireert tot gezond en duurzaam eten. Een stichting die het eten van groenten promoot maar ook laat zien hoe gevarieerd, verrassend en lekker dat eten van groenten is. Een stichting naar mijn hart, dat zul je direct begrijpen.

Ik geniet van groenten. Ik geniet van de smaken, de kleuren en de culinaire veelzijdigheid. Maar voor velen blijkt groenten eten een 'must', opgelegd door initiatieven als 2x2. Voor chefs zijn groenten vaak niet meer dan versiering op het bord. Wat een gemiste kans! Helemaal als je bedenkt dat voor restaurants meer groenten ook nog eens meer marge betekent. Win-win toch? Kun je er ook nog heerlijk je culinaire creativiteit op loslaten. Genieten 'all over the place' dus. Zowel voor chef als gast!

Finale variatiechef 2014 ©

Joris en consorten initieerden de 'Variatiechef van het jaar' verkiezing en kregen daarmee onmiddellijk steun van bijvoorbeeld de telers van Dutch Specials groenten en chefs als Jonnie Boer. Dan weet je dat je iets goeds verzon. In de verkiezing van Variatiechef strijden chefs om een prestigieuze titel door de mooiste groentebereiding te creëren en serveren. Een bereiding die overigens als je het mij vraagt vaak onterecht de stempel 'vegetarisch' mee krijgt. Ik noem 'stempel' en 'onterecht' omdat ik van mening ben dat je iets moois als een groentegerecht niet gelijk in een hokje moet stoppen. Niet dat er iets mis is met vegetarische gerechten, zeker niet. Maar 'vegetarisch' heeft toch een bepaald imago wat een mooie groentebereiding juist vaak ver overstijgt. Ik ben van mening dat 'vegetarisch' vaak de lading niet dekt. Op mijn menu krijgen groenten gewoon een eigen titel.

Gerechten van finalisten ©

De finale voor 'Variatiechef 2014' vond afgelopen week plaats in het Librije atelier en was een inspirerende beleving! De finalisten verrassen met 'gerechten met een verhaal'. Een hele kluif voor de jury om daar een winnaar uit te kiezen. Het wordt er niet één maar twee! Het niveau dit jaar ontmoet de hoge verwachtingen en dat biedt een hoopvol vermoeden van wat wij in de toekomst nog mogen verwachten aan groenten genot in de gastronomie! Het is duidelijk dat de finalisten van dit jaar hun finaleplaats oprecht verdienen. Elk inspireren zij op hun eigen unieke wijze.

De chefs van Venkel ©

De chefs van Venkel vertellen hoe zij 's ochtends samen over de markt struinen en dat de inhoud van de menukaart bepaald wordt door het aanbod op de versmarkt. Daar kan menig chef een voorbeeld aan nemen. De chefs van Het Ambacht serveren een soort anti-verspilling gerecht: een hoofdrol is weggelegd voor de zaadlijsten van komkommers. Iets wat (tot mijn grote verbazing) vaak juist niet wordt gebruikt. Mazie, één van de twee uiteindelijke winnaars dit jaar deed inspiratie op tijdens een Griekse vakantie. Zijn gerecht wordt tot kunst verheven en overstijgt culinaire creativiteit op het hoogste niveau. Bewonderenswaardig, dat beslist.

Mijn persoonlijke favoriet is zonder twijfel Jermain de Rozario van restaurant de Lindehof in Nuenen. Het verhaal van zijn gerecht treft doel en vindt direct zijn weg naar mijn hart. Eten wordt beleven, in de breedste zin van het woord. Jermain legt emotie in zijn bereidingen en is met een fantastische groente-rendang en soto waarin smaak en verhaal in perfecte balans zijn, een zeer terechte winnaar. Een gerecht dat bovendien niet te gekunsteld is en dus onmiddellijk inspireert om thuis ook eens te proberen.

Persoonlijk vind ik dat heel belangrijk. Natuurlijk is 'iets anders eten dan thuis' een belangrijke reden om uit eten te gaan. Maar we zoeken ook inspiratie, juist als het om groenten gaat. Ik hou van groenten die als groente herkenbaar zijn. Ik kan compleet ontroerd zijn door groentegerechten die verrassend en overheerlijk zijn maar tegelijkertijd laagdrempelig genoeg om na te maken. Als chef vervullen wij daarin toch een voorbeeldrol naar de thuis-kok. Zelf vind ik het telkens weer een prachtige beleving om chef-koks groentegerechten te leren bereiden die evenzo simpel als smaakvol en schitterend zijn. Het is telkens weer zinderend als de meest sceptische chef toegeeft wat een genot dat is. Weet je, dat smaakt gewoon naar meer (groenten)!

#gekopgroente vriendinnen Tamara Schellekens, Marijke Helwegen & Larisse

Geniet! 

Culinaire groet,

Larisse 

Herfst rood

Eigenlijk hebben we nog best geboft met een – voor Nederlandse begrippen – opmerkelijk zacht najaar. Ik kan het niet echt een nazomer noemen, want op het moment dat appels en peren worden geoogst, de blaadjes kleuren en de dagen korten, is het toch echt al herfstig. Ik trek dan ook voortdurend de verkeerde kleding aan. Ga ik met 23 graden in een zomers jurkje van huis, bibber ik in de Westlandse wind met een gure 12 tot 15 graden letterlijk tot op het bot. Of precies andersom: ik trek drie lagen aan en word verrast door een zonnetje met zomerse temperaturen. Ach, het heeft allemaal zo zijn charme, maar met de wisseling van de seizoenen is het toch de oogst en komst van nieuwe seizoen producten die mijn culinaire hart sneller doen slaan. Stoofpeertjes, cantharellen, verse walnoten en cranberries hebben hun weg naar mijn pannen en potten al gevonden. Wat kan ik daar toch weer intens van genieten!

Het valt mij overigens op hoe verschrikkelijk veel tinten rood de herfst kent. De vele tonen rood in de kleurende bladeren aan de boom, vind ik terug in de vele soorten rood in mijn gerechten. Het rood van een in wijn gestoofde peer is weer heel anders dan het rood van een bietencarpaccio of een cranberry. Al deze tonen rood hebben een plek in mijn hart en kleuren mijn inspiratie. Rood is immers ook de kleur van mijn ventje. Zijn lievelingskleur om precies te zijn en dus niet voor niets mijn bedrijfskleur.

Bij ons kleurt de hele maand november rood. Een tikkeltje eerder dan bij anderen vindt bij ons thuis de jaarwisseling plaats als met de start van de novembermaand weer een jaar verstrijkt waarin wij ons allerliefste ventje intens hebben moeten missen. ‘Vandaag is rood’ is inmiddels in onze hele vriendenkring een gevleugeld en intens begrip. Maar het is de diepe betekenis van die kleur wat ons ook juist in de moeilijke novembermaand, weer extra met elkaar verbindt. Voor hen die ons deze week net zoals de afgelopen drie jaar met heel veel liefde en troost omringen, rol ik de rode loper uit. Ik hoef hen niet bij naam te noemen, want zij weten wie ik bedoel.

November is de maand waarin een einde tegelijkertijd ook een begin was: de publicatie van mijn kookboek ‘Lekker eten met voedselovergevoeligheid’, nu twee jaar geleden. Er is veel gebeurd sindsdien. Heel veel mooie dingen. Dingen die mij deden glimmen van trots, blozen van ontroering en stralen van respect. Respect voor al die bijzondere mensen die zich nu samen met mij inzetten om het leven voor mensen met een voedselovergevoeligheid gemakkelijker te maken. Wat roder te kleuren als je wilt, in de meest positieve zin van het woord. Samenwerken is elkaar versterken en ik voel mij bevoorrecht met zulke prachtige mensen met oprechte passie en betrokkenheid samen te mogen werken.

Hoe frappant is het hoe het nu juist de groentespecialisten zijn die zich inzetten voor ‘mijn rood’. Rood is dan wel Daans lievelingskleur, maar groen was zijn ‘veilige’ kleur. Het is bijzonder hoe deze twee kleuren van mijn ventje op symbolische wijze een draadje vlechten door mijn leven. Toeval? Dat denk ik niet.

Enfin, terug naar de fantastische groentespecialisten. 15 van hen, verspreid over heel Nederland, volgen dit najaar de door mij ontwikkelde cursus ‘Voedselovergevoeligheid voor de AGF specialist’. Hun betrokkenheid bij en inzet voor de voedselovergevoelige consument is zowel onderscheidend als inspirerend. Hartverwarmend hoe men zich samen inspant om etiketten te lezen en te begrijpen. Schitterend om te zien met hoeveel passie, zorg en enthousiasme men samen de keuken induikt voor de bereiding van allergeenvrij lekkers van rode biet via gele courgette, oranje pompoen en paarse aardappel naar groene aspergepunten. Rood is een primaire kleur, groen een secundaire kleur. Wanneer je deze – en meerdere- kleuren met elkaar mengt, zijn de mogelijkheden eindeloos.

Mijn vorige blog heeft heel veel los gemaakt. Veel meer zelfs dan ik mij van tevoren had kunnen realiseren. Wie mijn verhaal al kende, las vaak tussen de regels door. Wie mijn verhaal nog niet kende, werd wellicht wat overvallen. Maar de vele prachtige, hartverwarmende reacties die ik van velen van jullie mocht ontvangen, omlijsten mijn dagen met een rood randje. Het sterkt mij in de dagen die moeilijker zijn. Rood, de kleur van liefde, de kleur van passie, de kleur van rode rozen, rode stoofperen, cranberries, bieten en de kleur van de rode ondergaande herfstzon. Maar soms, op een onverwacht moment, lijkt rood dan toch weer heel even vooral het rood dat het moet zijn.

~Rode soep~

Ingrediënten:
* rode ui (om een traantje bij weg te pinken)
* rode tomaten en groene tomaten met een rood hart, bijvoorbeeld:
   pruimtomaten, trostomaten en coeur de boeuf
* rode puntpaprika’s; naast de seizoen producten,
   is dit een product dat gewoon blijft. Gelukkig!
* gerookte knoflook (alleen al de geur doet denken aan een vlammend herfstvuur)
* oregano (want wat is rood zonder een hintje groen)
* fond of zelf getrokken bouillon. Ik heb gevogelte fond gebruikt, maar volg je hart
   (en smaakpapillen).
* olijfolie
* zout en peper naar smaak

Voorbereiding:
* Snipper de ui
* Snijd de tomaten in grove stukken (velletjes en pitjes gewoon erbij laten).
* Snijd de puntpaprika’s klein.
* Hak de gerookte knoflook grof.
* Verwarm de fond, aangevuld met water, in een apart pan

Bereiding:
* Verwarm de olijfolie in een (soep) pan en voeg achtereenvolgens de ui, tomaten,
    puntpaprika’s, knoflook en oregano toe.
* Laat alles een minuut of 10 sudderen op een niet al te hoog vuur met het deksel
    niet geheel gesloten op de pan.
* Voeg vervolgens de fond toe, precies zoveel dat de groenten nét onder staat.
* Kook het geheel op een zacht vuurtje in niet meer dan 15 minuten gaar.
* Pureer de soep nu met een staafmixer.

Voor een groen detail op jouw rood serveer je de soep met een drupje basilicum olie.

De hoeveelheden van de ingrediënten mag je zelf bepalen! Kleuren zijn immers heel persoonlijk ;-)

Culinaire groet!

Larisse

© Larisse®

Klein & Groot(s)

Klein & Groot(s)

 

 Zojuist twee dames begroet aan de deur. Eén van hen komt met regelmaat langs en zonder dat zij haar voet daarvoor tussen de deur hoeft te zetten, maak ik altijd even tijd voor haar. Elke drie maanden doet zij haar best mij een hart onder de riem te steken. Haar betrokkenheid en interesse komt voort uit een andere overtuiging dan de mijne, maar wij vinden elkaar in de wetenschap dat er meer is tussen hemel en aarde. En wij delen eenzelfde interesse voor puur en eerlijk eten. Ons driemaandelijkse culinaire praatje over sla uit de moestuin, pompoen in de soep en stamppotten van échte kolen is vaak besprenkeld met een Goddelijk vleugje en eigenlijk altijd wel prettig. Je hoeft niet hetzelfde te geloven om elkaar te respecteren. Je hoeft elkaar niet te begrijpen om de ander wat kracht toe te wensen.

Van mijn ouders heb ik geleerd dat je alles kunt bereiken wat je wilt. Geen wens zo groot of klein, of het ligt binnen je eigen macht om het te bereiken. En ik heb wensen. Kleine wensen, grote wensen.
Mijn zoontje heb ik geleerd dat je alles kunt bereiken wat je wilt. Geen wens zo groot of klein, of het ligt binnen je eigen kracht om het te bereiken. En Daan had wensen. Grote wensen, die klein begonnen.

Voor mijn ventje heb ik nog altijd de grootste wensen en ik zei altijd tegen hem: “Als jij later groot bent, dan…”, en dan lachte hij. Dan lachte hij alsof hij het wist. En dan zei hij dat hij al groot was. De waarheid van deze woorden drong pas tot mij door, op het moment dat hij zijn klein-zijn al had verruild voor een onbegrensde grootheid. Hij was pas vijf en dat vond ik nog best klein. Maar hij was vijf-en-een-half en dat was véél groter dan vijf, corrigeerde hij mij dan. Mijn kleine grote ventje. Zo jong, zo klein maar tegelijkertijd zo groots.

Die woorden spoken de afgelopen twee en een half (bijna drie) jaar met grote regelmaat door mijn hoofd. Die letterlijke woorden schreef iemand mij in één van de vele, vele hartverwarmende reacties en felicitaties die ik mocht ontvangen nadat ik officieel ben genomineerd voor ‘Beste Jonge Ondernemer van het Jaar'. Het enthousiasme van een ieder die mij feliciteerde, was overweldigend. Maar een enkeling begrijpt écht hoe ik mij voel. De dag van de officiële nominatie was een dag met een lach en een traan. Een grote dag waarop ik mij ineens heel klein voelde.

“Eten speelt een belangrijke rol in onze samenleving. Eten is zoveel meer dan voeding tot je nemen. Eten is samen genieten. Maar genieten van lekker eten is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Voor mensen die leven met een voedselovergevoeligheid kan eten heel bedreigend zijn. Levensbedreigend zelfs. Ziek worden van eten dat eigenlijk goed voor je is. Of erger.”

Toen ik Daan eens vroeg waarom hij het zo belangrijk vond dat mijn kookboek (red. Lekker eten met voedselovergevoeligheid) er zou komen, toen antwoordde hij “Omdat iedereen net zo lekker moet kunnen eten als ik, zelfs als ze ‘niets’ mogen!” Toen slechts vier jaar oud wist hij het al beter te verwoorden dan ik ooit zou kunnen. Puur, eerlijk en simpel. Kort na het zeer plotselinge en onvoorstelbare verlies van Daan, richtte ik mijn bedrijf op: zijn woorden werden mijn missie. Het is zo bijzonder hoe klein groot inspireert.

Overigens ben je nooit te klein of te groot om anderen te helpen. Voedselovergevoeligheid is ook niet selectief! Of je nu peuter bent, puber of prinses, iedereen krijgt op enigerlei wijze met voedselovergevoeligheid te maken. Een van de grote momenten van de afgelopen tijd is volgens velen mijn ontmoeting met H.K.H. Prinses Máxima (en Z.K.H. Prins Willem-Alexander), waarbij ik haar mijn kookboek heb aangeboden. Natuurlijk was het bijzonder, zij is absoluut een mensen-mens en een buitengewoon aimabele vrouw, maar dit is niet één van mijn grootste momenten (sorry Prinses). Mijn grootste momenten zijn juist de ogenschijnlijk kleinste momenten. Marnix zijn allereerste cakeje ooit! (Dat zo lekker was dat hij een jaar later tijdens de Familiedag van de SVA terug kwam om er héél véél te proeven.) Ellen die voor het eerst in haar leven uit eten kon gaan en genoot van ‘5 gangen door Larisse’. 25 voedselovergevoelige volwassenen die met 30+ overgevoeligheden samen uitgebreid konden tafelen en (vooral) genieten. Het berichtje van een moeder die mij na mijn nominatie schreef dat haar zoontje dankzij mijn kookboek net zo lekker kan eten als anderen en dat wat hen betreft Daans missie geslaagd is. De kleinste woorden hebben soms de grootste kracht. Het zijn die momenten die mij de kracht geven om vooral door te gaan met de missie die Daan gestart is.

Mijn nominatie leidt er toe dat voedselovergevoeligheid veel meer aandacht krijgt en persoonlijk vind ik dat dan groots. Die aandacht is namelijk hard nodig. Mijn nominatie heb ik opgedragen aan Daan. Een klein gebaar naar mijn grote ventje. In zijn veel te kleine maar oh zo grootse leventje dacht hij altijd aan anderen, iets wat wij in de hectiek van het dagelijkse leven nog wel eens vergeten. Winnen is overigens helemaal niet zo belangrijk. Natuurlijk, het geeft erkenning, het is een eer. Maar de grote vreugde zit vooral in het delen van passie en missie. Dat werd mij ook heel duidelijk tijdens de Finale van de verkiezing van Beste Groenteman van het jaar, waar ik als jurylid mocht optreden. Dat was overigens echt zo’n ‘later-als-ik-groot-ben’ moment, waar ik ineens naast een culinaire grootheid als Rudolph van Veen mocht plaatsnemen (voel je je best klein hoor). De AGF dames en heren hebben mij echt verpletterd. Wat een passie voor het vak, wat een betrokkenheid. Twee groenteheren met hun team, onderscheiden zich echt van de rest, maar in mijn ogen zijn alle finalisten oprechte winnaars. De hartstocht lag niet alleen in hun woorden, maar straalde uit hun ogen, hun presentaties en vakmanschap. Fantastisch ook hoe de medewerker niet in de schaduw van de ondernemer stond, maar naast hem of zelfs naar voren geschoven. Elkaar het spotlicht gunnen, wetende dat niet de één de ander overtreft maar dat samen versterkt. Kippenvel had ik en ik heb vurig mee gejuicht voor alle zes, stuk voor stuk winnende teams.

“Weet u”, zei één van de dames aan mijn deur, “er is geen dood.” De verklaring die zij gaf om haar woorden kracht bij te zetten, kun je ongetwijfeld min of meer invullen. Ik denk overigens dat wij daar allemaal op onze eigen wijze invulling aan geven. De kern blijft hetzelfde: wij zijn er ofwel heilig van overtuigd, of wensen vurig dat het waar is en hopen dat er meer is. Dat meer, dat moet je vooral zelf zoeken. In het leven gaat het er niet om dat je jezelf vindt, maar dat je jezelf ontwikkelt. De ander vinden, dat is een heel ander verhaal. Of je nu een geloof deelt, een passie, of een missie, dat maakt niet uit. Alleen is heel erg eenzaam, maar groot en klein samen, hand in hand, dat versterkt en dat bereikt.

Mijn verhaal begint met de wens van een klein ventje. Een simpele wens die met vervulling heel groots blijkt te zijn. Als je iets wilt bereiken in het leven, verschil wilt maken, dan moet je klein beginnen maar groots denken. 8 oktober is de ontknoping van mijn finale. Geen idee wat de uitkomst zal zijn en eigenlijk ook niet zo belangrijk. Ik gun het de ander net zozeer als mijzelf. Ook dan mag ik weer naast een grootheid staan op het podium, dit keer Humberto Tan. En misschien mag ik mijn spotlight moment dan heel even gebruiken om nog een klein beetje extra aandacht te vragen voor voedselovergevoeligheid. Stel jezelf eens de vraag wat jij kunt doen om verschil te maken voor iemand in jouw sociale netwerk die leeft met voedselovergevoeligheid. Bijvoorbeeld door jouw kind geen boterham met pindakaas mee te geven naar school als er in de klas een kindje met pinda-allergie zit. Of om die ene voedselovergevoelige collega eens te vragen hoe je de lunchbespreking veilig kunt invullen. Jouw kleine gebaar maakt een groot verschil, daar twijfel ik niet aan.

Mijn grote kleine ventje hoort nog heel erg bij mijn leven. Het vervullen van Daans wens geeft mij de kracht om door te gaan in een leven dat heel, heel moeilijk is zonder hem. Maar door alle prachtige mensen die op mijn pad komen, die zich aansluiten bij mijn missie, weet ik het zeker: mijn ventje heeft een onbegrensde manier gevonden om bij mij te zijn. Zo klein en tegelijkertijd zo groots. Hoe mooi is dat?