De kortste speelfilm ooit gemaakt, duurt slechts één seconde. Je kunt je afvragen welk nut dat heeft en wat zich in hemelsnaam in één seconde kan afspelen. Toch heeft één seconde veel meer om het lijf dan alleen dat, die ene tel. Eén seconde kan je leven voorgoed veranderen. Een fractie van een seconde trouwens ook.
Tijd, het is een vreemd fenomeen, een opeenvolging van momenten. Hoe vaak hebben we ‘geen tijd’ of ‘tijd tekort’? En eigenlijk hebben we altijd wel ‘meer’ tijd nodig. Meer uren in een dag, meer minuten in een uur en meer seconden in een minuut. De tijd gaat sneller voorbij dan je denkt en soms hebben we allemaal wel even de behoefte om de tijd stil te zetten. Het gekke is, tijd is geld, maar tegelijkertijd is tijd niet in waarde uit te drukken. Al zijn we het er allemaal over eens dat ‘vrije tijd’ absoluut meerwaarde heeft. Geleende tijd trouwens ook.
Mijn beste vriendin is hardloopster. Officieel de betere amateur, maar in mijn ogen een topatlete. Los van het plezier in de sport, is het ook daar meestal een kwestie van tijd. Records worden met seconden verbeterd en winnaar ben je soms als je tweehonderdste van een seconde eerder over de finish gaat dan je tegenstanders. En voor die tweehonderdste seconden lopen sommigen dan alsof hun leven er van afhangt. In de gevallen waarin elke seconde telt, is dat vaak ook zo natuurlijk.
In het bedrijfsleven heeft tijd een belangrijke waarde die meestal wel in geld wordt uitgedrukt. Nu is een goede urenverantwoording voor elke organisatie belangrijk. Ook voor mij, als startend ondernemer, kan het van meerwaarde zijn om een urenregistratie bij te houden. Je weet wel, voor de zelfstandigen aftrek. Met mijn ‘booming business’ ben ik er natuurlijk van overtuigd dat ik ver over het minimum vereiste heen ga, maar om dat zeker te weten, wijd ook ik mij sinds 1 januari j.l. aan het ‘tijdschrijven’: 30 minuten netwerken, 60 minuten taart bakken, 50 minuten hoorcollege geven. Manlief werkte ooit eens voor een bedrijf met een uurtje-factuurtje cultuur. 100% declarabel werken was een vereiste. Elke minuut dat je iets voor de klant doet of zelfs maar aan hem denkt, moet je declareren. Stel dat ik dat zou doen? Mijn denkwerk gaat dag en nacht door. Nieuwe recepten of tips, bij nacht en ontij komen ze in mij op en als ervaringsdeskundige doe ik het klokje rond weer nieuwe ervaringen op. Dat is pas je zelf rijk rekenen! Een seconde betekent een klein deel, maar met 86400 seconden in een etmaal voelt het ineens wel als heel wat.
In de keuken tel ik ook regelmatig de seconden. Neem bijvoorbeeld mihoen, je kookt het in een paar minuten maar frituur je het, dan heb je in slechts luttele seconden een waanzinnige creatie. Als een oliebol niet in een paar seconden aan de oppervlakte komt drijven, moet je toch echt even checken of de olie warm genoeg is. En bij een gekookt eitje vind ik dat tien seconden echt verschil maken tussen precies goed of te zacht. Koken, het is soms een kwestie van seconden, maar soms is tijd in de keuken juist een heel relatief begrip. Dan tel je geen seconden meer, maar laat je een gerecht uren zachtjes pruttelen of stoven. Vaak komt meer tijd een gerecht juist ten goede.
Uiteindelijk komt meer tijd ons allemaal ten goede. In een maatschappij waarin we rennen, gieren en blazen, moeten we af en toe zelf misschien eens wat zachter pruttelen en stoven. Even van het ‘ready steady cook’ principe afstappen en eens een dagje ‘slow cooking’ uitproberen. De dag plukken, want het kan zo maar ineens de laatste zijn. Na een situatie eerder deze week, waarin elke seconde telde, doe ik het vandaag gewoon maar eens een dagje wat rustiger aan. Lekker wat later opstaan, een eitje 6 minuten en 20 seconden koken voor bij het ontbijt en voor vanavond maak ik een heerlijke stoofpot die ik uren laat sudderen. Gewoon, omdat ik het lekker vind.
Een leven redden, een goede beslissing nemen, soms is het een kwestie van een seconde.
Voor een heerlijke stoofpot zie ‘Lekker eten met voedselovergevoeligheid’ pagina 76 of 80.
