Koninklijke Slow Room

Uitnodiging masterclass slow room ©

De naam ‘slagroom’ is afgeleid van geslagen room: room dat geklopt (geslagen) is, totdat het luchtig en lobbig tot stevig is. Gek genoeg, wordt de room die we in de supermarkt kopen al wel slagroom genoemd, maar het is nog zeker niet geslagen. Dat mogen we zelf nog even doen. Hup in de (hand)mixer, schepje suiker erbij en in enkele minuten heb je stevig slagroom. Niets aan toch? Daar is inderdaad niets aan en wat blijkt: het is niet eens goed! Na een leerzame middag in Amsterdam, heb ik onthutst moeten concluderen: ook ik klopte mijn room jaren niet op de juiste manier. Of dat nu is omdat ik in mijn keuken eigenlijk weinig werk met room of dat ik de term ‘slag’room wat te letterlijk genomen heb, ik weet het niet. Met stevige slag sloeg ik de room  al dan niet met een lepeltje suiker – bij voorkeur gewoon met een mixer – in luttele minuten tot een stevig geslagen room. Althans, zo deed ik het, tot voor kort. Nu weet ik beter.

Prachtige samenwerking Lizet Kruyff & Cees Holtkamp ©

Tijdens een inspirerende zondagmiddag in de keuken in de prachtige nieuwe locatie van Boekhandel Scheltema leer ik van culinair historicus Lizet Kruyff en banketbakker Cees Holtkamp de geheimen van het slagroom slaan, of eigenlijk het slow room kloppen. De prachtige samenwerking van deze twee culinair deskundigen heeft al tot veel moois geleid, waaronder het prachtige boek ‘Oranje toetjes’. Dat culinaire samenspel staat ook deze frisse zondagmiddag garant voor een uitermate boeiend program waar culinaire geschiedenis en eigentijds vakmanschap hand in hand gaan, elkaar aanvullen en complimenteren. Wat een genot! Meneer Cees Holtkamp leert ons de fijne kneepjes van het slagroom ‘slaan’ terwijl Lizet Kruyff ons vertelt over het ontstaan van de garde en zelfs een met eigen hand gesneden voorbeeld van de ‘oer’ garde demonstreert. Van oudsher is deze namelijk niet van roestvrij staal gemaakt maar van hout.  Met een haar kenmerkend enthousiasme vertelt Lizet over de twee oudste vormen. De eerste is een bosje samengebonden berkentakjes, dat veel weg heeft van een roe (‘wie zoet is krijg lekkers, wie stout is de roe!’) en die meer geschikt is voor het mengen van sausjes dan room. De tweede is een schoongemaakt en kruislings ingesneden tak. Lizet vertelt hoe: “Gebruik wel vers hout, dat breekt niet, bij voorkeur van een es of hazelaar, eventueel een berk of eik. Gebruik geen vlierenhout, dat heeft een giftige component. Verwijder de bast, snijd de stok van binnen uit in tweeën en dan nog eens zodat je vier ‘roeden’ krijgt. Het gaat spontaan open staan.” Lizet zou Lizet niet zijn als zij beide vormen niet na had gemaakt en aan een uitvoerige test had onderworpen. En het werkte! Met de uit essenhout gesneden garde, sloeg zij binnen twintig minuten een lobbige room. Tegenwoordig kennen we overigens drie vormen van de garden: de ballonvorm, de garde met sprieten die uit elkaar staan en de garde met een soort springveren die in elkaar zijn gedraaid. Elke garde heeft een verschillend gebruik. Voor het kloppen van de room, gebruik je de Franse garde, een zogenaamde ballongarde.

Lizet Kruyff demonstreert de oergarde ©

Maar nu dan de room zelf. Wat is een goede basis en wat is nu de juiste techniek om de room te ‘slaan’, ofwel te kloppen? Cees Holtkamp vertelt: “Om te beginnen koop je de room (red: voor een goede slow room dus) helemaal niet in de supermarkt. De room moet namelijk een vetgehalte van 40% hebben, daar werkt een banketbakker ook mee. Dat hoge  vetgehalte is nodig om mooie toefjes of rozetten van room te kunnen spuiten, die ook nog eens blijven staan. Room met een lager percentage vet, blijft simpelweg niet staan.” Je hebt het vast wel eens meegemaakt: doe je je uiterste best om mooie toefjes te spuiten en dan storten deze in als de taart even staat. Goede vette room is dus een vereiste. Die haal je bijvoorbeeld gewoon bij de zuivelboerderij. En wist je dat room onder de 30% vetgehalte zelfs geen slagroom mag heten?

'Gâteau de savoye met abrikozen' door Cees Holtkamp ©

Natuurlijk kun je de room zoeten met suiker, maar van oudsher werden smaken toegevoegd, die de room gelijk een stuk interessanter maken. Rozenwater bijvoorbeeld of oranjebloesemwater. Varieer zelf eens met smaken als limoncello, rum en vanille of gezien het seizoen (ik heb zelf al liters staan): vlierbloesemsiroop. Gebruik je rozenwater, let er dan op dat het rozenwater geschikt is voor consumptie (je vindt deze bijvoorbeeld in de Turkse of Arabische supermarkt en in taartdecoratiewinkels) en voeg echt maar heel weinig toe. Rozenwater overheerst snel en smaakt dan zepig.

Voor een mooie slow room, klop je de room dus niet in de keukenmachine maar met de hand en wel met een garde. En het kloppen zelf gaat zeker niet snel, maar juist rustig. Een echte  slow room dus. Rustig met de hand, een minuut of 20. De room is dan heerlijk lobbig. Niet bewaren, maar gelijk van genieten! Een licht geslagen slagroom wordt veel gebruikt in desserts en voor dessertsauzen. Dit wordt in de Franse keuken crème chantilly genoemd. Voor desserts die meer stevigheid nodig hebben (of voor wie toefjes wil spuiten), moet de slagroom langer geklopt worden tot hij goed stijf is en zijn vorm behoudt. Klop niet te ver, want dan wordt het boter en dat geeft een onaangenaam plakkerig mondgevoel. Bewaar stijf geslagen slagroom maximaal een paar uur in de koelkast. Julia Child geeft in ‘De Kunst van het Koken’ een leuke tip: “hang de slagroom in een fijnmazige zeef boven een kom. Op deze manier druppelt het vocht uit de slagroom.” Het proberen waard!

Mooie fotografie door Michael van Emde Boas - © Oranje toetjes

Lizet Kruyff en Cees Holtkamp schreven samen het verrukkelijke boek dat ‘Oranje Toetjes’ heet en boordevol Koninklijke toetjes staat met een prachtig verhaal en een moderne twist. Lizet dook in de koninklijke (!) archieven en duikelde recepten op welke door Cees werden bereid. Soms best een klus, want niet elk historisch recept was even duidelijk. Samen zijn zij er in geslaagd om tot een prachtig boek te komen boordevol recepten van toen die je nu kunt maken en dankzij de hippe tips door Joris Bijdendijk (chef van het Rijks restaurant) een moderne twist kunt geven. Met de prachtige foto’s door Michael van Emde Boas en de vele historische plaatjes ademt het boek nostalgie. Dat ‘Oranje Toetjes’ veel meer is dan een receptenboek, wordt snel duidelijk. Een stukje geschiedenis met boeiende historische weetjes over wie wanneer aan het hof woonde, wat er bij voorkeur geserveerd werd, wat de toenmalige trends waren in de keuken en welke kookboeken gebruikt werden. Daarnaast biedt het boek ook productkennis: wat is een sevilla sinaasappel? En nuttige vakkennis. Dat laatste is belangrijk want in de patisserie moet je je echt aan de regeltjes houden. Daar waar je bij koken tot het laatst iets kunt wijzigen aan de bereiding, is dat in de patisserie wel anders. Let dus vooral op de garde icoontjes in het boek: je vindt er nuttige tips van Cees over de werkwijze maar ook over de kritieke punten in een recept. Zo voorkom je schimmel in de gedroogde sinaasappelschillen op siroop, wordt het deeg bij de bereiding van de brioche niet bruin of grauw omdat je vergat de krenten te wassen en leer je hoe je de gaarheid van een chocoladetaart test (omdat je dit niet aan de buitenkant kunt zien). 

Mini polonaise met lambada door Cees Holtkamp ©

Naast heerlijke recepten voor koninklijke toetjes, staan er ook diverse extra recepten in het boek. Hoe je zelf marsepein maakt bijvoorbeeld, of limoncello room en pepermuntjes. De hippe tips van Joris Bijdendijk zijn echt tof, al gaan ze wel uit van enige basis kennis van culinaire termen en technieken. Tot slot vind je in dit boek natuurlijk vele recepten waarbij je dankbaar gebruik zult maken van de slow room techniek die je na het lezen van dit blog beheerst, zoals de polonaise met Lambada aardbeien, limoncelloroom en aardbeiencoulis. Een hemels dessert dat tijdens het abdicatiediner (het diner aan de vooravond van de troonswisseling in 2013) werd geserveerd. Het is beslist uniek dat we dit weten, want wat aan het hof geserveerd wordt, is eigenlijk geheim van het paleis. Waarbij zelfs geldt: hoe recenter, hoe groter het geheim! Maar wat we wel weten is dat bij officiële diners een oranje toetje wordt geserveerd. Een kleur waar een verhaal achter schuilt. En dat verhaal, leest heerlijk weg in ‘Oranje Toetjes’. Must read!

Cover 'Oranje Toetjes' - © Michael van Emde Boas

Titel: Oranje Toetjes
Auteurs: Lizet Kruyff & Cees Holtkamp
Uitgeverij: Uitgeverij Bas Lubberhuizen
Aantal pagina’s: 144
Prijs: € 24,95

Culinaire groet,

X Larisse

***Opmerking: Ik had het voorrecht uitgenodigd te worden voor de masterclass over slow room door Lizet Kruyff en Cees Holtkamp. Het schrijven over deze masterclass was geen must maar mijn eigen keuze omdat ik vind dat het een prachtig verhaal is dat het delen waard is. Na de masterclass werd een recensie exemplaar van ‘Oranje Toetjes’ beschikbaar gesteld, maar ik had eerder al een exemplaar in mijn bezit. Mijn verslag van dit bijzondere boek, bevat puur mijn persoonlijke mening. Op deze tekst en beelden berust auteursrecht. Wil je naar een recept, tip, tekst of beeld verwijzen, neem dan even contact met mij op!***

Gazpacho

Gazpacho van Hollandse aardbei © Sterren van de hemel

Er is werkelijk geen soep die ik met warm weer liever serveer dan een heerlijke huisgemaakte gazpacho! In mijn (nieuwe) kookboek 'Sterren van de hemel' vind je maar liefst drie van mijn favoriete gazpacho recepten. Maak extra veel, dan geniet je er de volgende dag bij de lunch nog eens van!

Serveer je de gazpacho bij de maaltijd, dien het dan op in een kom waar je (een deel van) de ingrediënten fijngesneden als garnituur over heen strooit.

Gazpacho en vaso met garnituur ©

Koel de gazpacho goed, ijskoud smaakt hij heerlijk. Schenk de volgende dag een groot glas bij de lunch, dan doen ze in Andalusië ook. Sterker nog, wie daar gaat lunchen en een gazpacho bestelt, krijgt steevast de vraag: ¿En vaso? wat betekent: 'in een glas' geserveerd. Heerlijk! En echt een aanrader op deze warme dag en hetere dagen nog in het vooruitzicht.

Zomers genot ©

In 'Sterren van de hemel' vind je recepten voor aardbeien gazpacho, kersen gazpacho en een verrassende gazpacho van gegrilde watermeloen. Experimenteer ook eens met kleuren! Een gazpacho van gele tomaten, gele puntpaprika en een vleugje citroen, smaakt ook fantastisch!

Ingrediënten gele gazpacho

Geniet!

Culinaire groet,
x Larisse

*** Super leuk als je van mijn blogs geniet! Maar vergeet niet: op alle teksten, recepten, culitips en beelden berust auteursrecht en is merkrechtbescherming Larisse® van toepassing! Wil je naar een recept, tip of beeld verwijzen, vraag het dan even! ***

Toen koken nog heel gewoon was

Mamma & ik ©

Ik spreek af om een dagje bij mamma langs te gaan. Manlief en hond mogen mee. Mams belt me even tevoren op, "Zeg schat, wat zal ik voor je koken? Waar heb je trek in?". Onmiddellijk reis ik in gedachten terug naar vroeger, thuis aan de eettafel. Druk waren we altijd allemaal. Met school, studie, bijbaantjes en pap en mam met hun eigen werk. Zij maakten heel wat uurtjes en strak om 17.30 uur aan tafel was bij ons thuis echt niet mogelijk (laat staan wenselijk). Dat werd eerder rond een uurtje of 20. Maar samen eten, dat deden we waar mogelijk wel. Het was het moment rondom de tafel waarop we onze belevingen van de dag deelden. Hoe was school, hoe was het op je werk, wie liet de hond uit vandaag en wat doen we dit weekend. En mamma kookte. Of ze nu super druk was geweest of niet. Bij ons thuis was koken heel gewoon. En met koken bedoel ik dan écht koken. Alles zelf maken, geen pakjes, geen zakjes, maar écht eten. Het belang van goed en lekker eten, kreeg ik met de paplepel ingegoten. Ik vond het heel vanzelfsprekend. Maar dat was het niet en tegenwoordig al helemaal niet meer. 

Cover 'Toen was koken heel gewoon' © Loopvis

Lisette Bossert schreef een prachtig boekje over de tijd waarin koken heel gewoon was. Lisette zelf is een echte chef-kok, gedreven door pure smaken, Nederlandse producten en culinaire tradities. Nieuwsgierigheid naar eten in de jaren 50 en 60 vormde de inspiratie voor het onlangs verschenen culinaire boek 'Toen was koken heel gewoon' (uitgeverij Loopvis). Lisette ontmoette een aantal boeiende bekende en minder bekende mensen die in de jaren 50 en 60 opgroeiden en sprak met hen over de rol van eten in hun leven. Toen, maar ook nu. Het resultaat is een prachtig lees- en kookboek boordevol bijzondere herinneringen en recepten van nu, met een snufje van toen. Het boek is (uitgeverij Loopvis eigen!) heel fijn vormgegeven en ademt nostalgie. Bijna ruik je de kookboeken van toen en zeker de gerechten.

Ik nam het boek een week mee op pad en ieder die het inkeek, herkende er onmiddellijk plaatjes in. Zoals de cover van 'Bak met plezier', een receptenboek van Dr. Oetker. Een boek dat elke moeder en oma van mensen in mijn netwerk wel in de kast had staan. Ook de verhalen lezen heerlijk. Ik geniet van de drogende appeltjes die Jannie de Moor vroeger bij oma op zolder rook en snak naar de gamba's met olijfolie, peper, knoflook en rozemarijn die Alexandra Radius tegenwoordig in Zuid-Frankrijk maakt. En mijn wangen kleuren rood als ik bedenk hoe ik vroeger net als Miep Diekmann ook van mijn vader mijn bord helemaal leeg moest eten. 

Kwarktaart met aardbeien voor Thé tjong-Khing ©

Bijzonder vind ik het hoe Lisette ontdekte dat het eten in de jaren 50 en 60 eigenlijk helemaal niet zo karig was als men tegenwoordig soms doet voorkomen. Zij leerde over gevulde tafels en volle borden vol eerlijk en echt eten. Van dampende piepers vers van het land tot kwarktaart met aardbeien. Verrukkelijk zo'n eetverleden!

Toen was koken heel gewoon is een verrukkelijk boek en een heerlijk cadeau voor (schoon- en/of groot)moeders, op elke dag van het jaar. In mijn ervaring brengt het gelijk geweldige gesprekken op gang over eten toen en nu. En ik vermoed zo maar, dat dit best nog wel eens de bedoeling kan zijn van dit boekje.

Titel: Toen was koken heel gewoon

Auteur: Lisette Bossert

Uitgever: Uitgeverij Loopvis

ISBN: 978-90-817648-7-2

Aantal pagina's: 96

Uitvoering: paperback

Verkoopprijs: € 9,90

Lisette Bossert was met Toen was koken heel gewoon op 2 mei te gast bij Radio Culinair. Luister de uitzending terug via Larisse.nl 

Geniet!

Culinaire groet,

x Larisse

***Super leuk als je van mijn blogs geniet! Maar vergeet niet: op alle teksten, recepten, culitips en beelden berust auteursrecht en is merkrechtbescherming Larisse® van toepassing!***

For men only - Valentijnsdiner voor je lief

Ik kreeg onlangs een berichtje van een tweep (iemand op twitter) die niet kan wachten tot mijn nieuwe kookboek 'Sterren van de hemel' uit komt. Want, zo tweette zij, daar kan haar man dan heerlijk uit koken en zij geniet mee. Bij haar thuis staat manlief dagelijks achter de pannen. Super leuk vind ik dat! Je hoort het niet zo vaak. Natuurlijk zijn er mannen die dol zijn op koken (de beste chefs zijn immers ook mannen) of lid zijn van kookclubs (ik ken er zelfs een paar!), maar de dagelijkse maaltijd wordt toch meestal door vrouwlief gekookt. Zullen we dat eens anders doen?

Vandaag is Valentijnsdag, een dag die ons - als je het mij vraagt - een beetje door de commercie is voorgeschoteld. Ik vind eigenlijk dat je elkaar elke dag moet laten weten hoeveel je van elkaar houdt, maar dat terzijde. We vieren Valentijn immers massaal en eerlijk is eerlijk, we vinden het allemaal fijn om af en toe eens in de watten gelegd te worden.

Dit blog is speciaal voor mannen die hun lief vandaag culinair willen verwennen. Dus dames, lees (voor één keer) niet verder en laat je verrassen!

FOR MEN ONLY

Een stoer, simpel en smaakvol Valentijns diner om je lief bij thuiskomst mee te verrassen. Gewoon omdat je houdt van lekker eten en meer bent dan de man die op zondag het vlees snijdt.

Toffe peer ;-) ©

Voorgerecht: Toffe Peer

Ingrediënten voor 4 personen:
2 rijpe handperen
125 gram verse roomkaas met bieslook
½ theelepel peper
½ theelepel paprikapoeder
een handjevol fijngehakte walnoten (zonder dop)
15 gram bieslook

Voorbereiding:
Meng voor de vulling de roomkaas, peper en paprikapoeder in de hakmolen. Geen hakmolen of geen idee hoe dat ding werkt? Met de vork gaat het ook prima!
Snijd de bieslook klein, maar zorg dat je een paar mooie sprieten overhoudt voor garneren.
Meng de kleingesneden bieslook door de roomkaas.
Meng tot slot de fijngehakte walnoten door het roomkaas-mengsel en plaats de schaal in de koelkast tot later gebruik.

Bereiding:
Schil de peren pas op het laatste moment, vlak voor serveren en snijd ze in de lengte door midden. Verwijder voorzichtig het klokhuis en hol de peren een beetje uit.
Snijd de uitgeholde peren iets vlak aan de onderkant.
Haal nu het roomkaasmengsel uit de koelkast en schep met behulp van een ijsschep een bolletje op elke uitgeholde peer.
Garneer met een paar sprieten bieslook.

Mak lammetje ;-) ©

Hoofdgerecht: Mak lammetje op een bedje van stoere stamp

Ingrediënten voor 4 personen:
2 lamsracks van totaal ca. 800 gram
½ theelepel tijm
½ theelepel rozemarijn
¼ theelepel peper
¼ theelepel zout
1 eetlepel honing
250 gram gesneden groene kool
500 gram geschilde en gehalveerde aardappelen
ca. 50 ml melk (of kookvocht)
75 gram gemalen geitenkaas
½ eetlepel grove mosterd
30 gram gebakken spekjes
20 ml olijfolie

Lamsrack ©

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 200°C. Meng voor de marinade de tijm, rozemarijn, peper, het zout en de honing. Schraap de botjes van de lamsracks schoon (of vraag de slager dit te doen). Wrijf het lamsvlees in met de marinade en laat even rusten.
Doe de aardappelen in een pan met voldoende water zodat ze net onder staan. Leg de kool erboven op en breng aan de kook. Laat dit in ca. 30 minuten gaar koken.
Verwarm ondertussen de olijfolie in een braadslee of ovenbestendige pan. Schroei het vlees in een paar minuten rondom dicht. Plaats in de oven en rooster het in ca. 25 minuten. Haal het vlees uit de oven en laat het afgedekt  10 minuten rusten.
Giet ondertussen de aardappelen en kool af en stamp dit met de melk (of het kookvocht), geitenkaas en mosterd tot een grove stamp. Voeg op het laatst de spekjes toe.
Snijd de ribben los van de lamsracks en verdeel ze over de stamp.

Elstar appel ©

Dessert: Appeltje voor de dorst

Ingrediënten voor 4 personen:
4 Elstar appels
200 ml crème fraîche
2 zakjes vanillesuiker
sap van 1 citroen
2 eetlepels bruine basterdsuiker
1 theelepel kaneel

Bereiding:
Oven voorverwarmen op 200°C.
Schil de appels en hol ze met een appelboor in het midden uit tot bijna op de bodem. Er mag geen gaatje ontstaan.
Meng de crème fraîche met de vanillesuiker en meng de bruine suiker met kaneel.
Besprenkel de appels met citroensap.
Vul de uitholling met het crème fraîche-mengsel en dek het af met het bruine suiker mengsel.
Plaats de appels in de oven en bak ze 20 minuten.

Heb elkaar lief en geniet!

Culinaire groet,
x Larisse

*** Super leuk als je van mijn recepten geniet! Maar vergeet niet: op alle teksten, recepten, culitips en beelden berust auteursrecht en is merkrechtbescherming Larisse® van toepassing!  ***

Nog meer tinten kip

Rauwe kip ©

Een rauwe kip moet je met zorg behandelen. Met aandacht voor hygiëne, attentie voor haar rauwe kwetsbaarheid en liefde voor haar culinaire mogelijkheden. Wie een beetje tender, love & care  investeert in een mooie vogel, krijgt er een hoop culinair genot voor terug. Genietend van een kluifje bij de borrel tot een diner hoen voor je lief wordt het aangenaam duidelijk hoe culinair veelzijdig dit pluimvee is.

Over hoe je de perfecte kip bereidt, heeft een ieder natuurlijk zo zijn of haar eigen idee. Ik deelde reeds een paar van mijn favoriete bereidingen. Maar met een kippeke kun je alle kanten op en dat ook eigenlijk wel op elk denkbaar eetmoment. Een hele kip, een halve kip, een poot, een vleugel of liever een borst, de kip biedt voor elk wat wils. Je kunt er kookboeken mee vullen! Ik ontdekte een uniek boek! Must-have voor de kippenliefhebber, de vrouw aan het spit, de man achter de pan en een briljant (Valentijn) cadeau voor je lief!

Kip en Mes uit 'Vijftig tinten kip' © Lannoo

“De cognac is absoluut geen goed idee. Maar het is tijd om te feesten – ik toost op de spreekwoordelijke stok in het hoenderhok, op een nieuw leven in de grote wereld! Ik wil met mijn veren pronken. Voor ik het weet, is hij er, mijn Meneer Mes. Hij heeft de gewoonte om tevoorschijn te komen wanneer ik me kwetsbaar en rauw voel.”

In Vijftig tinten kip (en ja, dat is beslist geïnspireerd door 50 tinten grijs) laat de chef (‘Mes’) een jong scharrel kipje met vrije uitloop werkelijk alle hoeken van de keuken zien. Het resultaat is een dolkomisch kook- slash verhalenboek dat vijftig verrukkelijke kip-recepten combineert met pikante vertellingen door Miss Chicken herself. Zelden heb ik zo kostelijk gelachen om een kookboek. Must-read (& -cook) voor wie denkt dat een kip niet sexy is. Erotische verhalen en prikkelende recepten wisselen elkaar in rap tempo af. Je blijft lezen. Je wilt proeven.

Vijftig tinten kip cover © Lannoo

Kip en Mes zijn aan elkaar gewaagd. Terwijl zij haar dijen spreidt, haar vleugels samentrekt en haar sappen laat vloeien, doet hij haar huid gloeien, laat zijn hongerige blik over haar naakte lijf dwalen en geeft zijn culinaire fantasieën de vrije (uit)loop. Vijftig tinten kip staat garant voor humoristische avonden rond (of soms misschien zelfs onder) de eettafel terwijl het een doodgewoon hoentje omtovert in pornografisch pluimvee waarbij ondertussen het water je in de mond loopt. Voor wie niet bang is om een vogeltje onder handen te nemen, graag wat opbindt en met genoegen zijn tanden in een sappig dijtje zet. En voor wie op zoek is naar het ideale cadeau voor de man (of Valentijn). Ik verklap niets meer, gewoon kopen dat boek!

Titel:                       Vijftig tinten kip
Auteur:                   F.L. Fowler (pseudoniem)
Aantal pagina's:      162
Uitvoering:              gebonden
ISBN:                      978 94 014 2292 5
Prijs:                       €19,99
Uitgever:                 Lannoo

Gespreid kippetje ©

Ik beloofde mijn favoriete Buffalo inspired recept voor de ultieme chickenwings (of pootjes) met blue cheese dip. Bij deze!

Buffalo style chickenwings met blue cheese dip

Ingrediënten:
kippenvleugels, -kluifjes of –poten
marinade naar wens: combineer specerijen met wat olijfolie en eventueel andere smaakmakers, bijvoorbeeld gerookte paprikapoeder of chili met een vleugje tabasco
cider azijn
blauwe kaas
sour cream (zure room)
mayonaise

Bereiding:
Marineer de kip een half uurtje in een marinade naar wens.
Bestrijk de kip vlak voor het bereiden met cider azijn. Ik beloof je, daar wordt ze verrukkelijk van!
Bereid de kip vervolgens op je eigen wijze gaar: in de oven (180-200°C), op de grill of in de frituur (olie 190°C).
Meng ondertussen de blauwe kaas, sour cream en mayonaise tot een smeuïg geheel. Kies je eigen verhoudingen. Dol op blauwe kaas, hanteer dan een verhouding van 4:2:1. Liever een wat zachtere dip? Kies dan voor 2:2:1.
Serveer de hete kippetjes met de verkoelende dip.

Geniet!
(en nooit met mate ;-)

Culinaire groet,
X Larisse

***Super leuk als je van mijn recepten geniet! Maar vergeet niet: op alle teksten, recepten, culitips en beelden berust auteursrecht en is merkrechtbescherming Larisse® van toepassing! Van Vijftig tinten kip ontving ik een recensie exemplaar. Deze recensie bevat puur mijn persoonlijke mening van dit verrukkelijke boek.***

De magie van chocolade

Eén van mijn favoriete jeugdboeken is misschien wel ‘Sjakie en de chocoladefabriek’ van Roald Dahl. En natuurlijk de verfilming, de originele wel te verstaan, met Gene Wilder. In gedachten peuterde ik vol spanning de wikkel van een reep, in de hoop een gouden ticket te vinden. Ik zag mij al snoepen van pepermunt gras en drinken uit een warme en fluweelzachte chocoladerivier. Het is maar goed dat sommige dingen fantasie blijven. Maar wat is het toch met chocolade dat ons gevoel en onze gemoedstoestand zo bespeelt? Chocolade heeft een imago van luxe, verwennerij en genot en blijft voor velen een felbegeerde lekkernij. Is het daarom dat er vaak ook allerlei bijzondere krachten aan worden toegeschreven?

Het mooiste berichtje van 2014 - ©

Wie mij beter kent, weet dat ik helemaal niet zo dol ben op chocolade. Het verbaast je misschien, maar ik ben gewoon niet zo’n zoetekauw. Natuurlijk ben ik wel verrukt van de culinaire mogelijkheden van chocolade en chocolade van een prachtige kwaliteit kan ik beslist waarderen. Maar het is nu niet zo dat ik het steevast in huis heb. Eerlijk is eerlijk. Toch was ook ons Daantje* getriggerd door de verrukking van chocolade. Het prikkelde zijn nieuwsgierigheid en hij was reuze benieuwd naar de smaak. Helaas bleek het onmogelijk om een geschikte (lees: veilige) reep voor hem te vinden en dus bleef chocolade uit den boze. Natuurlijk waren we creatief genoeg om daar een oplossing op te vinden. We doken samen de keuken in en ontwikkelde een ‘Almost chocolate’ cakeje. Vrij van chocolade (of cacao) maar wel met een chocolade-achtige beleving. Ideaal dus voor wie chocolade en cacao moet laten staan, maar toch die prettige prikkeling van de smaakpapillen zoekt. Natuurlijk vind je het recept voor het ‘Almost chocolate’ cakeje straks in mijn nieuwe kookboek ‘Sterren van de hemel’ (verwacht maart 2015).

Magic chocolates - ©

Maar stel, je kunt wel gewoon zorgeloos genieten van cacao, maar bent allergisch voor bijvoorbeeld melk, noten, pinda of soja. Vind dan maar eens een chocoladereep die gegarandeerd vrij is van deze allergenen. Best een uitdaging. Tot voor kort althans. Want in België wonen twee heren die daar dé oplossing voor hebben gevonden. Stijn van Paemelen en Peter Heerwegh delen een passie voor chocolade en zijn van mening dat iedereen de magie van chocolade moet kunnen beleven. Daarom ontwikkelden zij Magic chocolates. Échte chocolade die gegarandeerd vrij is van de meest voorkomende allergenen. Geen sporen, geen ‘productieomgeving waar ook … wordt verwerkt’, gewoon vrij van. Hoe tof? Magic chocolates biedt chocoladerepen (in 4 varianten met verschillend cacao percentage variërend van 57% tot 84%), chocoladeletters en zelfs chocolade sinten en paashazen. Voor ieder wat wils. De 60% Hocus Pocus reep bevat bovendien kokosbloesemsuiker als zoetmaker en is daardoor ook "geschikt voor wie een gevoelige bloedspiegel heeft".

57% Abacadabra - ©

Bij de Magic chocolade krijg ik gelijk een associatie met Sjakie’s chocoladefabriek. De vrolijke wikkels en de belofte van een stukje magie wat zeker ook tot uiting komt in de benaming van de repen, wie wordt daar nu niet blij van? De smaak van de chocolade varieert per reep, waarin natuurlijk het cacao percentage een grote rol speelt. Mijn persoonlijke favoriet is de 84% Draconifors, al vind ik de 74% Simsalabim ook erg lekker. De chocoladereep met het minste cacaogehalte, de 57% Abacadabra, brengt mij gelijk terug naar mijn kindertijd: het lijkt echt op de koetjesreep, ken je die nog? De originele koetjesreep heeft overigens te weinig cacaogehalte om voor een chocoladereep door te mogen gaan, maar wie het kent van vroeger, herkent mijn beleving. Aanrader voor kids groot en klein.

Sterren receptje... - ©

Nu, eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat er beslist chocolade bestaat die beter van smaak is dan de Magic chocolates. De Hoja Verde chocoladewint het wat mij betreft beslist qua smaak, maar dat is puur mijn persoonlijke mening. Magic chocolates is lekkere chocolade gemaakt van mooie ingrediënten en bio gecertificeerd. De chocolade is heerlijk om zo te eten maar ook geschikt voor tal van culinaire toepassingen. Ik doe er natuurlijk wat mee in 'Sterren van de hemel'. Waar de chocolade beslist hoog mee scoort en wat ik zelf een enorme verrijking vind, is het feit dat het gegarandeerd vrij is van de meest voorkomende allergenen. Het bevat géén noten, géén pinda, géén melk, géén lactose, géén soja, géén ei en géén gluten. En dat maakt dat met Magic chocolates de magie van chocolade door heel veel mensen beleefd kan worden. Hoe mooi!

Vrij van allergenen - ©

Culinaire groet,

Larisse

Larisse's tip:
Meer doen met chocolade? Maak dan eens mijn recepten voor Duivels lekkere brownies, Guilt-free brownies of een spectaculair dessert.  

*** De chocolade van Magic Chocolates is gratis beschikbaar gesteld voor de proef- en kooktest ter voorbereiding van dit blog. Dit blog bevat puur mijn persoonlijke mening over de geselecteerde producten. De receptuur is van eigen hand en auteursrechtelijk beschermd. Kijk voor meer informatie en verkrijgbaarheid op de website van Magic chocolates. ***

Een lekker kerst cadeau

Tot de mooiste dingen die ik bezit, behoren de recepten uit verschillende generaties van mijn familie. Zeker niet alleen vanwege de culinaire waarde, maar veel meer nog vanwege de verhalen die er achter schuilen. Mijn oma leren kennen in tijden voordat ik haar had ontmoet, door de recepten en anekdotes te lezen die zij in agenda’s noteerde. Recepten die haar kracht gaven in tijden van oorlog en honger, zelfs al was het alleen maar door de gedachte aan eten wat niet binnen handbereik was. Recepten verzonnen door Daan*, toen hij 3, 4 jaar oud was. Eten waar hij blij van werd, ondanks dat veel eten een bedreiging kon zijn. Gerechten die in mijn vaders laatste dagen toch nog verschil konden maken. Al die recepten, ik koester ze als herinneringen. Het is mijn herkomst, mijn geschiedenis en ook mijn toekomst.

Nostalgie © Larisse

Onlangs ontving ik een recensie exemplaar van ‘Een lekkere Suster en andere heerlijkheden’. Een verrukkelijk boek, veel meer dan een kookboek. Een boek dat door de gerechten heen het verhaal vertelt van vijf generaties uit één familie. Een boek dat mij raakt en ontroert van de eerste tot de laatste bladzijde. Een ‘must have’ voor een ieder die geïnteresseerd is in een stukje culinaire geschiedenis in combinatie met bijzondere recepten. ‘Een lekkere Suster’ is een prachtig cadeau voor onder de kerstboom (of elk ander feestelijk moment).

Een lekkere Suster ©

Vroeger werden recepten van generatie op generatie aan elkaar doorgegeven. Vaak werden ze niet eens opgeschreven, maar onder gezamenlijk koken met elkaar gedeeld. Iedere generatie gaf aan een recept haar eigen twist en dat maakte dat recepten voort leven. Een enkeling nam wel de moeite om recepten te noteren en dat leverde soms een prachtig cultureel erfstuk voor het nageslacht. Zo kreeg Louise ToeWater-van der Muelen in 1774 een bijzonder huwelijkscadeau: een handgeschreven receptenboek, boordevol recepten die terugvoeren tot in de 17^e eeuw en soms misschien zelfs wel eerder. Recepten in verschillende handschriften voor eten, drinken, huismiddeltjes bij ziekte en huishoudelijke zaken. Boordevol recepten en anekdotes van verschillende generaties.

In mijn eigen culinaire geschiedenis vind ik dat ook terug. Een recept van mijn oma, later overgegaan op mijn tante die er dan vervolgens weer haar bevindingen en adviezen bij noteerde: ‘gemaakt voor een etentje met die-en-die en het originele recept zus-en-zo aangepast en dat bevalt ons beter.’

Inleiding Een lekkere Suster ©

‘Een lekkere Suster’ vertelt de geschiedenis van het receptenboek dat Louise in 1774 cadeau kreeg. Wat dit boek bijzonder maakt, is dat het zo lang binnen één familie is gebleven. Het vertelt een culinaire geschiedenis, maar licht ook een tipje van de sluier op betreffende de privé situatie in de verschillende generaties. Het boek was speciaal voor Louise gemaakt, al is helaas niet bekend door wie. De auteur van Een lekkere Suster, Marianka Spanjaard, is echt in de geschiedenis gedoken van deze familie en heeft veel informatie weten te achterhalen. Zij vertelt hier over in de hoofdstukken ‘Het receptenboek’ en ‘De bezitsters van het boek, eindigend met Thera Wijsenbeek-Olthuis, de laatste uit de familie die het boek in haar bezit had. In het voorwoord lezen we dat Thera een dierbare vriendin is van de auteur. Ooit hadden zij plannen om dit unieke kookboek samen uit te geven. Helaas heeft dat niet zo mogen zijn. Thera overleed in 2010. Hoe mooi dat zij het boek naliet aan haar vriendin Marianka en dat deze de wens heeft vervuld en er een prachtig boekwerk van heeft gemaakt. Als geen ander begrijp ik dat, een boek schrijven geïnspireerd door een wens. Alleen al dat maakt dit boek een prachtig kerstgeschenk.

Na een introductie in tafelen, tafelmanieren en gewoonten zo lang geleden, volgt een selectie van receptuur uit het originele boek. Recepten voor bouillon, visgerechten, vlees, gevogelte, sauzen, eiergerechten, groenten en zelfs Oosters eten. En natuurlijk toetjes, koekjes en taart. (De nieuwjaarskoeken lijken mij heel leuk voor Oud & Nieuw uitzending van Radio Culinair op 27 december.) Sommige recepten vragen iets meer culinair inzicht, vooral omdat ze exact uit het originele kookschrift zijn overgenomen. En een lekkere Suster? Natuurlijk ontbreekt deze niet!

“Deze woorden zijn ontleend aan een vrouw-mensje wegens hare sagte en lieve wangetjes, van hare susje seer geerne gekust wordende.”

Een lekkere Suster cover acther ©

Hoe de Suster er uit komt te zien, zie je op de coverfoto. De achterzijde toont hoe smaakvol het recept is, slechts kruimeltjes resteren. Dit boek is een aanrader zowel vanwege het verhaal als de receptuur, de fotografie en het servies op de foto. Met veel zorg tot stand gekomen en heerlijk om tijdens gure dagen in je warme huis uit te lezen en natuurlijk te koken.

Titel:                   Een lekkere Suster en andere heerlijkheden
Subtitel:              Een kookboek met recepten van vijf generaties uit 

                           één familie 1774-1920
Auteur:               Marianka Spanjaard
ISBN:                 987.90.5730.946.5
Prijs:                   € 34,95
Uitgever:            Walburg Pers

***Van dit boek heb ik een recensie exemplaar mogen ontvangen. Deze recensie bevat puur mijn persoonlijke mening over dit boek.***

Cranberries

Niets luidt het najaar in als prachtige verse cranberries. De schitterende rode kleur en de zurige smaak doen mijn culinaire hart sneller kloppen. Beslist één van mijn favoriete herfst- en winteringrediënten en iets dat altijd wel ergens op mijn kerstmenu te vinden is. Natuurlijk verdient zo’n mooi product van Nederlandse bodem óók een plekje in mijn prachtige nieuwe kookboek ‘Sterren van de hemel’ dat naar verwachting in maart 2015 verschijnt bij uitgeverij Loopvis.

'Sterren van de Hemel' verschijnt in maart 2015 ©

Wie mij volgt, weet dat ik de afgelopen weken enorm druk ben met fotoshoots voor de realisatie van mijn unieke kookboek. Meer dan 180 recepten in een paar weken tijd fotograferen, ga er maar aan staan. Dan kan het zo maar gebeuren dat je zo af en toe eens iets overhoudt van het één of het ander. Zoals een hele pot prachtige cranberries. Nadat ze prachtig gekiekt waren, schreeuwden ze in mijn koelkast om een heerlijke bereiding. Deze frisse en ietwat donkere zondag leent zich daar perfect voor. Niet één maar twee receptjes met een paar hele snelle snapshots ;-):

Cranberriesaus ©

Cranberriesaus
Heerlijk voor bij de ham die ik uit mijn vriezer haalde onder het mom van de vriezer leeg ruimen. Die gaan we straks heerlijk bij het haardvuur op peuzelen.

Ingrediënten:
4 kopjes verse cranberries
¼ kopje suiker
3 dessertlepels geraspte mierikswortel
2 eetlepels honing

Bereiding:

Doe de cranberries in een pannetje met de suiker en voeg als deze gaan knappen de mierikswortel toe.
Laat het geheel op een laag vuur zachtjes pruttelen en roer regelmatig tot een mooie saus ontstaat.
Voeg dan de honing toe en zet het vuur nog wat lager (ik gebruik stand 2).
Blijf zo nu en dan roeren tot de saus naar wens is.
Druk de cranberries fijn en zeef zo nodig.
Serveer de saus warm bij een heerlijke beenham, lamsbout of gegrilde kip.
De saus is in de koelkast enkele dagen houdbaar en in de vriezer 1-3 maanden.

cranberriejam met sinaasappel ©

Cranberriejam met sinaasappel
Alvast voor het kerstontbijt of elk ander ontbijt dat je een feestelijk tintje wilt geven. Ook heerlijk bij een stukje paté.

Ingrediënten (voor 4 potjes jam):
4 kopjes verse cranberries
het sap en de zest (geraspte schil) van 1 sinaasappel
3 steranijsjes
2 kopjes geleisuiker

Bereiding:
Doe de cranberries met het sap en de zest van de sinaasappel en de steranijs in een pannetje met dikke bodem.
Wacht tot het sap kookt en de cranberries beginnen te knappen.
Roer het goed door en laat het nu zo’n 5 minuten door pruttelen terwijl je regelmatig even roert.
Voeg dan de geleisuiker toe en roer het goed door.
Breng het geheel aan de kook en laat het op een laag vuur net rondom het kookpunt zachtjes koken tot alle suiker is opgelost en een mooie jam ontstaat. Roer regelmatig even door en druk met de achterkant van een pollepel de cranberries stuk tegen de rand van de pan.
Kook schone jampotten en deksels even uit en zet deze op een schone theedoek.
Giet de hete jam in de hete potten, sluit de deksels en keer de potten 10 minuutjes om.
Draai ze dan weer terug en laat ze volledig afkoelen.
Bewaar de gesloten potten op een donkere en koele plaats.
De gesloten potten jam zijn, mits je steriel werkt, zeker een jaar houdbaar. Bewaar geopende potten in de koelkast.

Geniet!

x Larisse

The making of...

Wie mij volgt op social media kanalen (of #irl), leest en hoort al een tijdje over al mijn activiteiten rondom de realisatie van mijn nieuwe kookboek. Regelmatig krijg ik de vraag hoeveel tijd het nu eigenlijk kost om zo'n boek te maken en wat er nu zoal bij komt kijken. Kort door de bocht kan ik daar op antwoorden: veel en véél! Maar dat zegt jullie dan natuurlijk ook niet zo, ehm, veel. Daarom nu, aan de vooravond van de vooraankondiging (het moment waarop ik jullie heel veel ga vertellen over het boek) een kleine blik achter de schermen van de realisatie van mijn kookboek.  Mijn, want elke auteur heeft natuurlijk zo zijn of haar eigen werkwijze.

Dutch Specials groenten ©

Het belangrijkste onderdeel is toch wel de receptontwikkeling. Daar ben ik al jaren geleden mee begonnen en daar werk ik eigenlijk doorlopend aan. Recepten ontwikkel ik vanuit een behoefte of een vraag (pindavrije satesaus bijvoorbeeld en heerlijke pastasauzen of cakejes), geïnspireerd door prachtige producten (zoals de Mira avocado olie of de groenten van Dutch Specials telers of de cederhouten planken van Koken op Hout). Dan ben ik zó enthousiast over een product dat ik alles wil ontdekken wat ik er mee kan maken en dan vooral ook heel veel nieuwe toepassingen wil verzinnen. Dan bedenk ik hoe dat ook jullie keukens kan verrijken en dat is een enorme bron van inspiratie. Ook ontwikkel ik recepten op verzoek van telers, leveranciers en fabrikanten. Recepten met hun producten in de hoofdrol. Dit doe ik overigens uitsluitend met producten waar ik ook echt achter sta. Dan ontwikkel ik nog recepten voor kookshows, proeverijen, demo's, trainingen (bijvoorbeeld voor de training 'Voedselallergie voor Food Sevice', waarin ik het praktijkgedeelte voor mijn rekening neem en chefs (en andere Food ondernemers en medewerkers) in de praktijk leer om te gaan met allergenen in de keuken en hen bovendien leer om inspirerende gerechten te bereiden vrij van allergenen). Maar de meeste recepten ontwikkel ik gewoon omdat ik het heerlijk vind om te doen.  Lekker in mijn joggingbroek in de keuken, mijn culinaire creativiteit alle vrijheid geven. Dan ben ik echt in mijn element. En dan snap je misschien ook waarom ik op schaarse vrije zondagen nog steeds gewoon in mijn keuken te vinden ben.

puntpaprika op hout ©

Als ik nieuwe recepten verzin, denk ik niet gelijk "hé laat ik eens een kookboek schrijven". Oké, tegenwoordig is die stap misschien iets logischer, maar mijn eerste boek heb ik nooit geschreven als boek, maar puur voor mijn zoontje Daan*. Het idee voor een boek ontstond pas veel later en vooral door de grote vraag ernaar. Het boek waar ik nu aan werk, heb ik al jaren in mijn hoofd. Het is de ultieme vervulling van Daan*s wens ("iedereen moet lekker kunnen eten, zelfs als ze 'niets' mogen") en daarmee de wensen van velen.

Voor ik aan mijn manuscript begon, heb ik eerst honderden recepten ontwikkeld. Er zijn ook auteurs die eerst gaan fotograferen, dan pas recepten gaan (op)schrijven en het boek eromheen schrijven. Voor mij werkt dat niet. Eerst heb ik het boek helemaal in mijn hoofd, dan schrijf ik het en selecteer de receptuur. In dat laatste ben ik overigens heel streng en blijf ik tot het laatst verbeteren. Voor mijn gevoel is het nooit af, maar ergens moet dat natuurlijk wel. Als het goed is, is het goed. En daar komt dan ook een goed team van pas. Een geweldige uitgever bijvoorbeeld, die begrijpt waar ik mee bezig ben, hoe ik werk en die bijtijds zegt: "Laris, nu moet je het aan mij geven hoor." Maar die ook begrijpt hoe belangrijk dit boek voor mij is. Hoe het een deel van mij is dat ik aan jullie wil geven en hoe het moet kloppen, van de eerste letter tot de laatste punt en alles eromheen. De zoektocht naar die perfecte match qua uitgever kost best wat tijd. Maar ik vond een bijzondere en fantastische uitgever, een keuze die ik overigens echt op gevoel heb gemaakt. En ik beloof jullie dit: ze is geweldig!

Mijn kookboek kan nog zo geweldig zijn, zonder een fantastisch team, ben ik helemaal niets! Met mijn team ben ik echt in mijn knollentuin. De fotograaf bijvoorbeeld, is echt fantastisch. Kijk, dit is hem, in actie:

Fotograaf in actie ;-) ©

De foto's zijn zo verschrikkelijk mooi, dat ik er af en toe best een traantje bij weg moet pinken. Wow, wat komt het boek tot leven met zijn prachtige beelden. Fotografie, dat is zeker zo belangrijk als de receptuur. Jullie moeten er trek van krijgen, geïnspireerd door raken en het gerecht willen maken. Nog een belangrijk detail: ik kook alles voor de foto's zelf. Het gerecht staat exact zoals ik het gemaakt heb op de foto en we doen niets om een gerecht mooier te maken. Geen lijm voor de glans, geen vet in plaats van ijs en geen afwasmiddel voor belletjes in de soep. Dat betekent dat als de soep afkoelt, deze opnieuw verwarmd moet worden, we soms haast moeten maken zodat de sla niet verlept en als ik tussen de bedrijven door nog snel even cakejes bak op een verkeerde overstand (oeps), je dus ziet dat ze net wat onregelmatig gerezen zijn. Dat is de jeux! Leuk detail: na de shoots eten we alles op. Soms maken we best veel op een dag en inmiddels heb ik dus ook hele blije buren.

Fotoshoot details ©

Inmiddels zijn we bijna op de helft qua fotografie en dat is best een prestatie. Een shoot is immers veel werk. Plannen, inkopen, voorbereiden, mise en place (alles klaar leggen, waar mogelijk vast snijden en voor koken, etc.) en natuurlijk het daadwerkelijke koken, stylen en fotograferen. Het meeste fotograferen doen we bij mij thuis. Ook daar komt veel bij kijken, want ons huisje is maar klein. Een hoop gesleep en geschuif met spullen, veel zuigen en dweilen, ik heb immers een grote verharende hond en telkens het beste plekje zoeken. Wist je overigens dat we alles met natuurlijk licht fotograferen? Best een uitdaging in het najaar. Elke dag hebben we minder tijd omdat de zon elke dag wat eerder ondergaat. Strak plannen dus, maar het wordt wel super mooi!

Wat ik nog helemaal vergeet te vertellen, is dat ik de food styling en styling ook helemaal zelf doe. Dat betekent dat ik het werk van drie personen doe, maar eigenlijk ook weer niet. Het maakt het boek immers heel eigen en puur. Die styling is nog wel een heel avontuur. Voordat we aan de fotografie begonnen, heb ik samen met manlief maandenlang heel wat rommelmarkten, kringloopwinkels en kasten van familie en vrienden afgestruind. Op zoek naar props (rekwisieten). Het boek heeft een verhaal, maar ook elke foto heeft een verhaal en elk bordje, kommetje, vorkje, lepeltje en al wat meer, heeft een verhaal. Alles heeft al een leven geleid, voor het door ons op de gevoelige plaat wordt vast gelegd. Heel symbolisch, heel mooi. En ook heel veel werk, kijk maar:

Props ©

Als je maar weinig bergruimte hebt, is het wel belangrijk dat je alles goed documenteert en terug kunt vinden. Barry (manlief) is dan ook onmisbaar als Props Manager. Daarnaast is hij overigens ook Floor Manager, Food & Beverage Manager en Assistant to Photographer bij de shoots en dus totaal onmisbaar bij de realisatie van het boek! Zie:

Het perfecte team ©

Als ik je vertel dat het boek meer dan 180 recepten telt, begrijp je misschien wel dat het best even wat werk is. Maar wel het mooiste werk dat er is!

Hoe klein je ook bent wanneer je iets wenst, wensen zijn onbegrensd en leven voort. Daan*s wens is het beste bewijs! Ik weet zeker dat er ergens aan de hemel een sterretje heel trots straalt. Het is prachtig hoe klein, groots inspireert. Ik kan niet wachten tot dit prachtige, bijzondere, unieke en inspirerende boek af is. Zodat ik het jullie kan laten zien en dat je begrijpt wat ik bedoel als ik zeg dat dit een boek is dat heel blij maakt.