Een uniek concept

Een kijkje in de keuken bij Eva & Elvira ©

Wie in deze tijd een nieuw bedrijf wil starten, moet een uniek concept hebben en onderscheidend zijn. Dat heeft de beste kans van slagen. Goede ideeën en een echt verhaal brengen niet altijd direct geld in de la, maar soms is dat ook niet het eerste doel. Ik denk aan mijn eigen missie. Dat geld moet er op een gegeven moment wel komen, eenvoudigweg omdat je anders geen verschil kunt blijven maken, niet kunt blijven helpen. Voortdurend investeren zonder daar echt iets voor terug te krijgen, blijft maar een bepaalde tijd inspirerend. Maar wie goed doet, goed ontmoet en een goed idee verbindt. Verbinden is mooi. Ik vind het altijd prachtig om mensen met elkaar in contact te brengen waarvan ik weet dat zij elkaar kunnen aanvullen en versterken. In het dagelijkse leven doe ik bijna niet anders, zelfs al word ik daar zelf niet direct beter van. Misschien wel juist omdat.

Larisse de culinaire reporter ©

In de meest recente aflevering van 'Radio Culinair' maakte ik mijn debuut als culinair reporter en ging op de koffie bij twee zusjes die van verbinden hun vak hebben gemaakt. Of althans: die rondom verbinden hun bedrijf hebben opgericht. 'Eva & Elvira conceptstore' bestaat slechts 5 weken maar is nu al een begrip in Geldermalsen en omstreken. Volgens velen is het 'precies wat Geldermalsen nodig heeft' en ik heb de neiging om het daar mee eens te zijn. 'Eva & Elvira conceptstore' is veel meer dan een winkel. Het is een plek waar leven beleven wordt, een plek waar je even de hectiek los kunt laten en gewoon even kunt 'zijn' in het moment. Bij Eva en Elvira ontmoet je elkaar en raak je met elkaar in gesprek. Zo'n 'real life' ervaring is een welkome afwisseling van levens waarin allerhande media de sociale functie dreigen over te nemen. Daar vraag je aan elkaar "maar hoe gaat het nu écht met je?"

De zusjes Eva (links) & Elvira (rechts) Klinkert ©

Eva en Elvira zelf zijn daarin toonaangevend. Zij zijn echt betrokken bij hun gasten en dat merk je aan alle details. De buurman die zijn knie bezeerde krijgt een bemoedigend klopje en een helpende hand, ondertussen informeren ze belangstellend naar de werkweek van een ander, tussen neus en lippen door adviseren zij mij de appeltaart niet te nemen omdat er kaneel in zit, maar beloven straks een vers stukje quiche en de oudere dame die ik hier ineens dikwijls zie, is plots een stuk minder eenzaam. Het unieke concept met persoonlijke invulling maakt dat ieder die hier komt eigenlijk gelijk ook vaste gast wordt. Het verbaast mij niets. De koffie is uitstekend, de versnaperingen zijn puur, vers en met liefde bereid, maar het zijn vooral de zusjes die maken dat ik mij gewoon even heel erg prettig voel. Hoe fijn. En wat een verademing tegenover social media waar op dit moment vooral emmers ijskoud water mij om de oren vliegen.

Al het lekkers komt uit eigen oven ©

The mood is good! Maar hoe zit dat met het 'Food', want als culinair reporter heb ik daar natuurlijk een bijzondere aandacht voor ;-) Elvira is de bak-koningin en vertrouwt de microfoon toe dat zij de winkel eigenlijk best een naam vol taarten en koekjes had willen geven. (Ik zie onmiddellijk kansen voor een tweede store ;-) Eva haalt de inspiratie voor haar bereidingen graag uit producten die klanten voor haar meenemen, zoals prachtige en onbespoten bieten. Terwijl zij praat, schaaft ze deze in dunne plakjes om ze zo direct om te toveren tot een heerlijke bietensalade met geitenkaas, walnoten en een heerlijke dressing van peterselie en basilicum. Mjam!

Salade van biet, geitenkaas & walnoot ©

'Radio Culinair' op locatie loopt heerlijk en terwijl wij uitzenden, vinden steeds meer mensen de weg naar Eva & Elvira. De zusjes gaan ondertussen door met het bereiden van heerlijkheden. Zo maakt Elvira een prachtige pruimentaart en geurt de quiche werelds in de oven. "Een recept van een vriendin van mijn moeder," zo vertelt Eva. De geur van de quiche brengt haar onmiddellijk terug naar vakanties in Normandië, waar zij als kind genoot van deze quiche. En van gezelligheid. En het leven. Eten is beleven in de breedste zin van het woord. Onderschat nooit de smaak van je herinnering. Prachtig vind ik het, hoe een geur, een smaak je terug kan brengen naar tijden waarin je soms graag even terug zou keren. En soms zelfs zou willen blijven. 

Team Radio Culinair; fan Richard op de achtergrond! ©

'Radio Culinair' op locatie blijkt een groot succes. Ben jij of ken jij een food ondernemer in de Betuwe met een bijzonder verhaal waar ik zeker eens een kijkje moet nemen? Laat het mij weten! Bij Eva & Elvira ontmoette ik onlangs bakker Dick. Hij gaat mij binnenkort (on air) leren hoe ik een echt Frans stokbrood moet bakken. Hoe leuk! En hoe bijzonder om te ervaren dat het concept van ontmoeten en verbinden werkt. Dat gaan we vieren en wel heel toepasselijk met een stukje quiche waarvan Eva mij het recept influisterde! Want als iets verbindt, is het wel samen eten en recepten delen. 

Eva & haar Franse quiche ©

Quiche á la de-vriendin-van-Eva & Elvira's-mama

Ingrediënten:

een grote plak bladerdeeg (je vindt het bij de groothandel of grotere supermarkt)

een paar eetlepels mosterd, combineer een fijne en grove mosterd

een flinke hoeveelheid geraspte kaas

een paar mooie Hollandse tomaten (zo komen ze wel op ;-)

peper en zout naar smaak

Extra nodig: een quiche- of springvorm, ongekookte rijst of bonen om blind te bakken

Tip van Larisse: kun je geen grote plak bladerdeeg vinden? Stapel dan een paar plakjes bladerdeeg op elkaar en rol ze uit tot een lap met de dikte van één plakje bladerdeeg. Zo kun je ook bladerdeeg gebruiken dat bijvoorbeeld koemelkvrij is.

Bereiding:

Verwarm de oven bijtijds voor op 180°C.

Bekleed de vorm met het bladerdeeg, prik hier wat gaatjes in en bedek het met bakpapier. Vul het met de bonen om de bodem blind te kunnen bakken.

Plaats de vorm in de oven en bak deze nagenoeg gaar (afhankelijk van de oven een minuut of 10).

Haal de vorm uit de oven en til het bakpapier met de blinde (bonen) vulling uit de vorm.

Bedek de deeg bodem nu met mosterd en strooi er een deel van de geraspte kaas over.

Snijd de tomaten in plakjes en leg deze waaier gewijs in de quiche.

Bestrooi naar wens met peper en zout en vervolgens rijkelijk met geraspte kaas. 

Plaats de quiche terug in de oven en bak tot deze gaar is.

Snijd de quiche in punten en serveer deze aan ieder die je lief en dierbaar is en neem de tijd om even te genieten van de quiche, maar zeker ook van elkaar!

Culinaire groet,

Larisse

ps: de aflevering over Eva & Elivira conceptstore luister je hier blijvend terug. Like en volg mijn blog en blijf zo op de hoogte van al mijn culinaire avonturen en ontdekkingen!

Groente als culinaire bron van inspiratie

Dutch Specials groenten ©

Wie mij een beetje kent, of wel eens een lezing, training of culinair event door mij heeft bijgewoond, weet dat ik een groentechef in hart en nieren ben. Met een absolute voorliefde voor groenten van Nederlandse of zelfs eigen bodem. Groente vervult op mijn bord geen bijrol maar veelal de hoofdrol. Menig tafelgenoot laat ik een groenterecept van mijn hand beleven waarbij zelfs de grootste sceptici toegeven dat het gewoon 'verdomd lekker' is. Zowel vrij van als rijk aan veel en evenzo kleurrijk als smaakvol.

Joris Heijnen - Stichting Variatie in de Keuken ©

Toch blijkt in de praktijk dat op de Nederlandse borden geen grote rol voor groenten is weggelegd. Thuis, maar ook in restaurants, serveren wij steevast te weinig groenten. Reden voor Joris Heijnen om Stichting Variatie in de Keuken op te richten. Een stichting die zowel consumenten als professionals inspireert tot gezond en duurzaam eten. Een stichting die het eten van groenten promoot maar ook laat zien hoe gevarieerd, verrassend en lekker dat eten van groenten is. Een stichting naar mijn hart, dat zul je direct begrijpen.

Ik geniet van groenten. Ik geniet van de smaken, de kleuren en de culinaire veelzijdigheid. Maar voor velen blijkt groenten eten een 'must', opgelegd door initiatieven als 2x2. Voor chefs zijn groenten vaak niet meer dan versiering op het bord. Wat een gemiste kans! Helemaal als je bedenkt dat voor restaurants meer groenten ook nog eens meer marge betekent. Win-win toch? Kun je er ook nog heerlijk je culinaire creativiteit op loslaten. Genieten 'all over the place' dus. Zowel voor chef als gast!

Finale variatiechef 2014 ©

Joris en consorten initieerden de 'Variatiechef van het jaar' verkiezing en kregen daarmee onmiddellijk steun van bijvoorbeeld de telers van Dutch Specials groenten en chefs als Jonnie Boer. Dan weet je dat je iets goeds verzon. In de verkiezing van Variatiechef strijden chefs om een prestigieuze titel door de mooiste groentebereiding te creëren en serveren. Een bereiding die overigens als je het mij vraagt vaak onterecht de stempel 'vegetarisch' mee krijgt. Ik noem 'stempel' en 'onterecht' omdat ik van mening ben dat je iets moois als een groentegerecht niet gelijk in een hokje moet stoppen. Niet dat er iets mis is met vegetarische gerechten, zeker niet. Maar 'vegetarisch' heeft toch een bepaald imago wat een mooie groentebereiding juist vaak ver overstijgt. Ik ben van mening dat 'vegetarisch' vaak de lading niet dekt. Op mijn menu krijgen groenten gewoon een eigen titel.

Gerechten van finalisten ©

De finale voor 'Variatiechef 2014' vond afgelopen week plaats in het Librije atelier en was een inspirerende beleving! De finalisten verrassen met 'gerechten met een verhaal'. Een hele kluif voor de jury om daar een winnaar uit te kiezen. Het wordt er niet één maar twee! Het niveau dit jaar ontmoet de hoge verwachtingen en dat biedt een hoopvol vermoeden van wat wij in de toekomst nog mogen verwachten aan groenten genot in de gastronomie! Het is duidelijk dat de finalisten van dit jaar hun finaleplaats oprecht verdienen. Elk inspireren zij op hun eigen unieke wijze.

De chefs van Venkel ©

De chefs van Venkel vertellen hoe zij 's ochtends samen over de markt struinen en dat de inhoud van de menukaart bepaald wordt door het aanbod op de versmarkt. Daar kan menig chef een voorbeeld aan nemen. De chefs van Het Ambacht serveren een soort anti-verspilling gerecht: een hoofdrol is weggelegd voor de zaadlijsten van komkommers. Iets wat (tot mijn grote verbazing) vaak juist niet wordt gebruikt. Mazie, één van de twee uiteindelijke winnaars dit jaar deed inspiratie op tijdens een Griekse vakantie. Zijn gerecht wordt tot kunst verheven en overstijgt culinaire creativiteit op het hoogste niveau. Bewonderenswaardig, dat beslist.

Mijn persoonlijke favoriet is zonder twijfel Jermain de Rozario van restaurant de Lindehof in Nuenen. Het verhaal van zijn gerecht treft doel en vindt direct zijn weg naar mijn hart. Eten wordt beleven, in de breedste zin van het woord. Jermain legt emotie in zijn bereidingen en is met een fantastische groente-rendang en soto waarin smaak en verhaal in perfecte balans zijn, een zeer terechte winnaar. Een gerecht dat bovendien niet te gekunsteld is en dus onmiddellijk inspireert om thuis ook eens te proberen.

Persoonlijk vind ik dat heel belangrijk. Natuurlijk is 'iets anders eten dan thuis' een belangrijke reden om uit eten te gaan. Maar we zoeken ook inspiratie, juist als het om groenten gaat. Ik hou van groenten die als groente herkenbaar zijn. Ik kan compleet ontroerd zijn door groentegerechten die verrassend en overheerlijk zijn maar tegelijkertijd laagdrempelig genoeg om na te maken. Als chef vervullen wij daarin toch een voorbeeldrol naar de thuis-kok. Zelf vind ik het telkens weer een prachtige beleving om chef-koks groentegerechten te leren bereiden die evenzo simpel als smaakvol en schitterend zijn. Het is telkens weer zinderend als de meest sceptische chef toegeeft wat een genot dat is. Weet je, dat smaakt gewoon naar meer (groenten)!

#gekopgroente vriendinnen Tamara Schellekens, Marijke Helwegen & Larisse

Geniet! 

Culinaire groet,

Larisse